Polonistyczne językoznawstwo glottodydaktyczne – stan obecny i perspektywy rozwoju
DOI:
https://doi.org/10.18778/0860-6587.25.01Słowa kluczowe:
polonistyczne językoznawstwo glottodydaktyczne, język polski jako obcy, glottodydaktyka polonistycznaAbstrakt
W części pierwszej artykułu zdefiniowano glottodydaktykę polonistyczną jako naukę, wskazano na jej subdyscypliny, wśród których szczególnie przyjrzano się polonistycznemu językoznawstwu glottodydaktycznemu. Wskazano także na perspektywy rozwoju tej gałęzi nauczania języka polskiego jako obcego tak w aspekcie teoretycznym, jak i naukowym. Część druga stanowi omówienie treści zawartych w niniejszym tomie czasopisma.
Bibliografia
„Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, 2015, t. 22, G. Zarzycka (red.)
Burzyńska A. B., 1998, Polecenia dydaktyczne w podręcznikach do nauczania języka polskiego jako obcego na poziomie średnim, „Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, t. 10, B. Ostromęcka-Frączak (red.), s. 5–12.
Dąbrowska A., 2018, Nauczanie polszczyzny jako języka obcego w historii języka polskiego, „Język Polski”, nr 2, s. 22–41.
Miodunka W. T., 2016, Glottodydaktyka polonistyczna. Pochodzenie – stan obecny – perspektywy, Kraków.
Miodunka W. T. , 2018, Miejsce glottodydaktyki w językoznawstwie polonistycznym, „Język Polski”, nr 2, s. 7–21.
Wojtak M., 2004, Gatunki prasowe, Lublin.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

