Sport texts in teaching polish as a foreign language

Beata Grochala

doi:10.18778/0860-6587.28.20

Autor

Beata Grochala Uniwersytet Łódzki, Wydział Filologiczny, Instytut Filologii Polskiej i Logopedii, Zakład Lingwistyki Stosowanej i Kulturowej, ul. Pomorska 171/173, 90-236 Łódź https://orcid.org/0000-0002-3885-8964

DOI:

https://doi.org/10.18778/0860-6587.28.20

Słowa kluczowe:

tekst, tekst medialny, medialne teksty sportowe, kultura popularna w nauczaniu języka polskiego jako obcego

Abstrakt

W artykule zaprezentowano potencjał medialnych tekstów sportowych w zakresie ich wykorzystania na zajęciach z języka polskiego jako obcego. Autor zaprezentował różne definicje tekstu, aby wykazać, że może być to nie tylko pojęcie językoznawcze, ale również pewien element wspólnotowy, stan ducha. Następnie wskazano na rolę tekstów medialnych w glottodydaktyce. W kolejnej części autor odniósł się do roli kultury, zwłaszcza kultury popularnej w nauczaniu języków obcych. Odwołano się także do badań pokazujących różnice w sposobie konstruowania tych samych gatunków medialnych w zależności od obszaru językowego. Autorska propozycja dotyczy tekstów sportowych: radiowych, telewizyjnych i internetowych. Wskazano ich potencjał glottodydaktyczny, pokazano konkretne obszary, w jakich mogą mieć zastosowanie. W konkluzji autor zaprezentował wady i zalety wykorzystania medialnych tekstów o tematyce sportowej na zajęciach z języka polskiego jako obcego.

Bibliografia

“Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, 2008, vol. 16.

“Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, 2010, vol. 17.

“Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, 2011, vol. 18.

Bartmiński J., Niebrzegowska-Bartmińska S., 2009, Tekstologia, Warszawa.

Dobrzyńska T., 1991, Tekst: próba syntezy, “Pamiętnik Literacki”, col. 2, pp. 142–183.

Dobrzyńska T., 2000, Tekst, in: J. Bartmiński (ed.), Współczesny język polski, Lublin, pp. 293–314.

Duszak A., 1998, Tekst, dyskurs, komunikacja międzykulturowa, Warszawa.

Edensor T., 2004, Tożsamość narodowa, kultura popularna i życie społeczne, Kraków.

Europejski system opisu kształcenia językowego (ESOKJ), 2003, Warszawa.

Grochala B., 2013a, Czy podręczniki do nauczania jpjo przygotowują do uczestnictwa w wydarzeniach sportowych?, in: J. Mazur, A. Małyska, K. Sobstyl (eds), Glottodydaktyka polonistyczna w obliczu dynamiki zmian językowo-kulturowych i potrzeb społecznych, vol. 2, Lublin, pp. 57–66.

Grochala B., 2013b, Kompetencja komunikacyjna a gatunek – o relacji internetowej na żywo, “Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, vol. 20, pp. 303–311.

Hauser S., 2012, Teksty medialne w ujęciu kontrastywnym i kulturowym. Rozważania metodologiczne i przykładowa analiza, “Tekst i Dyskurs – Text und Diskurs”, no. 5, pp. 127–154.

Kajak P., 2016, Lekcja 25 „Mistrzem Polski jest Legia, Legia najlepsza jest”, in: A. Rabczuk (ed.), E-book do nauki języka polskiego jako obcego wraz z ćwiczeniami interaktywnymi dla poziomu A, Warszawa.

Kajak P., 2020, Kultura popularna w nauczaniu polszczyzny jako języka obcego. Wstęp do kulturoznawstwa glottodydaktycznego, Warszawa. DOI: https://doi.org/10.31338/uw.9788323541264

Loewe I., 2018, Dyskurs telewizyjny w świetle lingwistyki mediów, Katowice.

Szczęsna E., 2007, Poetyka mediów (polisemiczność, digitalizacja, reklama), Warszawa.

Szkudlarek-Śmiechowicz E., 2010, Tekst w radiowej i telewizyjnej debacie politycznej. Struktura — spójność — funkcjonalność, Łódź.

Wojtak M., 2004, Gatunki prasowe, Lublin.

Zarzycka G., 2014, Media w nauczaniu języków obcych. Koncepcje teoretyczne i wybrane rozwiązania metodyczne, “Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, vol. 21, pp. 321–333.

Żydek-Bednarczuk U., 2014, Tekst medialny w edukacji glottodydaktycznej, “Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, vol. 21, pp. 335–344.