Leksyka w nauczaniu języka specjalistycznego – potrzeby akademickie a potrzeby zawodowe

Anna Seretny

doi:10.18778/0860-6587.24.11

Authors

Anna Seretny Uniwersytet Jagielloński, Wydział Polonistyki, Centrum Języka i Kultury Polskiej w Świecie

DOI:

https://doi.org/10.18778/0860-6587.24.11

Keywords:

language for specific purposes, teaching language for academic and occupational purposes, lexis in language for specific purposes

Abstract

Changes in education and the opening of international work markets result in the continuous growth of the group of people who want to study language for specific purposes. Potential learners fall into two categories. The first comprises of non-professionals, i.e. present and future students and future professionals; the second one includes present professionals.
The priorities of the two groups are not the same, therefore, programs of teaching language for specific purposes must be offered in two variants: academic and occupational. Both groups, however, have to master a great number of terms (lucid and apparent) and their typical collocations, which is why in both cases a well thought out approach to teaching lexis should be implemented.

References

Cholewa J., 2013, Nauczanie języków specjalistycznych wczoraj i dziś, „Języki Obce w Szkole”, nr 4.

Ćwiklińska J., Szadyko, S., 2005, Obszary wiedzy specjalistycznej w wybranych wariantach języka Business Communications, w: J. Lewandowski, M. Kornacka (red.), Teksty specjalistyczne w kontekstach zawodowych i tłumaczeniach”, „Języki specjalistyczne 5”, Warszawa s. 81–88.

Dudzik A., 2014, Co to dziś znaczy nauczanie języka medycznego? „Języki Obce w Szkole”, nr 1.

Dźwierzyńska E., 2012, Sposoby optymalizacji przyswajania materiału leksykalnego w procesie nauczania języka obcego, Rzeszów.

Gajewska E., 2014, Techniki nauczania języka obcego, Tarnów.

Gajewska E., Sowa M., 2014a, LPS, FOS, Fachsprache … Dydaktyka języków specjalistycznych, Lublin.

Gajewska E., Sowa M., 2014b, Refleksyjna praktyka w nauczaniu języka specjalistycznego, „Neofilolog”, nr 42/2.

Grucza F., 1994, O językach specjalistycznych (= technolektach) jako pewnych składnikach rzeczywistych języków ludzkich, w: F. Grucza, Z. Kozłowska (red.), Języki specjalistyczne. Materiały z XVII Ogólnopolskiego Sympozjum ILS UW, Warszawa, s. 7–27.

Grucza S., 2006, Idiolekt specjalistyczny – idiokultura specjalistyczna – interkulturowość specjalistyczna, w: J. Lewandowski, M. Kornacka (red.), Teksty zawodowe w kontekstach kulturowych i tłumaczeniach, „Języki specjalistyczne 6”, Warszawa, s. 30–49.

Grucza S., 2007, Od lingwistyki tekstu do lingwistyki tekstu specjalistycznego, Warszawa.

Grucza S., 2008a, O konieczności tworzenia korpusów tekstów specjalistycznych, w: J. Lukszyn (red.), Podstawy technolingwistyki, Warszawa, s. 197–224.

Grucza S., 2008b, Lingwistyka języków specjalistycznych, Warszawa.

Jendrych E., 2009, Minimum terminologiczne angielskiego języka biznesu dla potrzebglottodydaktyki, w: M. Kornacka, M. Górnicz (red.), Tekst – wyraz – interpretacja, „Języki specjalistyczne 9”, Warszawa, s. 119–137.

Lesiak-Bielawska E., 2015, Potrzeby nauczycieli języków specjalistycznych a programy kształcenia i formy doskonalenia zawodowego, „Języki Obce w Szkole”, nr 3.

Lukszyn J., Zmarzer W., 2001, Teoretyczne podstawy terminologii, Warszawa.

Łuczak A., 2012, O rozwoju zawodowym lektorów angielskiego języka prawniczego, „Języki Obce w Szkole”, nr 1.

Malinowski A., 2006, Polski język prawny. Wybrane zagadnienia, Warszawa.

Maniowska K., 2015, Zrozumieć niezrozumiałe – kilka uwag o włoskim języku specjalistycznym, w: M. Sowa, M. Mocarz-Kleindienst, U. Czyżewska (red.), Nauczanie języków obcych na potrzeby rynku pracy, Lublin, s. 98–108.

Markowski A., 1992, Leksyka wspólna różnym odmianom polszczyzny, Wrocław.

Ołdziejewska E., 2014, Zrównoważony rozwój językowy obcokrajowców uczących się języka polskiego dla celów bizsesowych, w: T. Jemczura, H. A. Kretek (red.), Zrównoważony rozwój. Debiuty naukowe 2013, Racibórz, s. 246–253.

Seretny A., 2011, Nauczanie języka specjalistycznego – kolejne wyzwanie glottodydaktyki polonistycznej, w: S. Piotrowski (red.), O nauczaniu i uczeniu się języka obcego dla potrzeb zawodowych, „Seria 12/13, Lublin, s. 106–121.

Seretny A., 2015, Słownictwo w dydaktyce języka. Świat słów na przykładzie języka polskiego jako obcego, Kraków.

Szerszeń P., 2014, Kilka uwag na temat optymalnego czasu rozpoczynania nauki języka specjalistycznego i możliwości jej realizacji, „Lingwistyka Stosowana” nr 9.

Śliwiński W., 2007, O pewnym sposobie badania kolokacji w tekstach urzędowych, „LingVaria”, nr 2.

Wilkoń A., 1987, Typologia odmian językowych współczesnej polszczyzny, Katowice.

Zawadzka E., 2002, Kulturowe uwarunkowania wybranych zachowań językowych i pozajęzykowych w biznesie, w: G. Szpila (red.), Język a komunikacja 4, Zbiór referatów z konferencji: Język trzeciego tysiąclecia II, Nowe oblicza komunikacji we współczesnej polszczyźnie, Kraków, s. 211–218.

Zmarzer W., 2005, Onomazjologiczne klasy słownictwa specjalistycznego, w: J. Lewandowski, M. Kornacka (red.), Teksty specjalistyczne w kontekstach zawodowych i tłumaczeniach, „Języki specjalistyczne 5”, Warszawa, s. 15–22.