„Śpiewające wiersze” z Kabaretu Kici Koci w autorskim wykonaniu Mirona Białoszewskiego
DOI:
https://doi.org/10.18778/2299-7458.10.08Słowa kluczowe:
Miron Białoszewski, Kabaret Kici Koci, intermedialność, audialność, konkretyzacja głosowa, wykonanie autorskieAbstrakt
Tekst stanowi część powstającej rozprawy doktorskiej na temat perspektywy audialnej w twórczości Mirona Białoszewskiego. Na przykładzie wybranych wierszy z cyklu Kabaret Kici Koci autorka próbuje odpowiedzieć na pytanie, jak kwestia głosowej realizacji utworów przez poetę (nagrania zarejestrowane były na użytek domowy i są dostępne w Pracowni Fonicznej Muzeum Literatury w Warszawie) wpływa na odbiór wierszy zapisanych. Nie bez znaczenia na interpretację pozostaje również fakt autorskiego wykonania wierszy niewybranych przez Białoszewskiego do tomów Rozkurz czy „OHO” i inne wiersze (zostały zamieszczone dopiero w 2017 roku w zbiorze Świat można jeść w każdym miejscu) czy też choćby Piosenki placu do tańca, która nigdy nie została zapisana przez autora. Praca nawiązuje do koncepcji poezji „głośnej”, „gadanej”, realizowanej głosowo, która – w przekonaniu Białoszewskiego – tylko w ten sposób osiągała swoje „pełne bycie”.
Pobrania
Bibliografia
Białoszewski M., Kabaret Kici Koci: „OHO” i inne wiersze, Warszawa 2017.
Białoszewski M., Kabaret Kici Koci: Rozkurz, Warszawa 2015.
Białoszewski M., Kabaret Kici Koci: Świat można jeść w każdym miejscu, Warszawa 2017.
Białoszewski do słuchu vol. 2, płyta, wyd. Bôłt Records, 2013.
Gliński M., Miron – człowiek audiowizualny, Culture.pl 2014, https://culture.pl/pl/artykul/miron-czlowiek-audiowizualny [dostęp 25.11.2021].
Piosenka o Placu Zbawiciela, http://bit.ly/piosenka_o_placu [dostęp 25.11.2021].
Autor! Autor! Rozmowy z ludźmi pióra i palety, Warszawa 1986.
Baran J., Mistrz Miron i pani gość, [w:] Miron – wspomnienia o poecie, zebrała H. Kirchner, Warszawa 1996.
Barańczak St., Język poetycki Mirona Białoszewskiego, wyd. 2 rozszerzone, Wrocław 2016.
Barańczak St., Pożegnanie z Białoszewskim, [w:] St. Barańczak, Język poetycki Mirona Białoszewskiego, wyd. 2 rozszerzone, Wrocław 2016.
Białoszewski M., Jeden człowiek wobec drugiego człowieka. Z nieograniczoną odpowiedzialnością, rozmowę przeprowadziła M. Janion, oprac. M. Adamiec, „Punkt” 1980, nr 10.
Białoszewski M., Małe i większe prozy, Warszawa 2017.
Białoszewski M., Mówienie o pisaniu, [w:] M. Białoszewski, Poezje wybrane, Warszawa 1976.
Białoszewski M., O tym Mickiewiczu jak go mówię, „Odra” 1967, nr 6.
Białoszewski M., Szacunek dla każdego drobiazgu, rozmowę przeprowadził Z. Taranienko, [w:] Z. Taranienko, Rozmowy z pisarzami, Warszawa 1986.
Białoszewski M., Tajny Dziennik, Kraków 2012.
Białoszewski M., Warszawa była mi stale pod ręką, rozmowę przeprowadził J. Baran, [w:] J. Baran, Autor! Autor! Rozmowy z ludźmi pióra i palety, Warszawa 1986
Bogalecki P., Na scenie czy estradzie tekstu? Teatralne konteksty wierszy-partytur Mirona Białoszewskiego i Mariana Grześczaka, [w:] P. Bogalecki, Wiersze-partytury w poezji polskiej neoawangardy, Kraków 2020.
Cudak R., Czytając Białoszewskiego, Katowice 1999.
Fazan J., Ale Ja nie Bóg: kontemplacja i teatr w dziele Mirona Białoszewskiego, Kraków 1998.
Głowiński M., Małe narracje Mirona Białoszewskiego, [w:] M. Głowiński, Gry powieściowe, Warszawa 1973.
Hejmej A., Tekst (dźwiękowy) Mirona Białoszewskiego, [w:] A. Hejmej, Muzyka w literaturze, Kraków 2008. https://doi.org/10.14746/pt.2005.5.4 DOI: https://doi.org/10.14746/pt.2005.5.4
Kabza-Biernacka A., „Osmędeusze” Mirona Białoszewskiego – o pogrzebie, który jest weselem, „Kwartalnik Opolski” 2007, nr 1.
Kopciński J., Gramatyka i mistyka. Wprowadzenie w teatralną osobność Mirona Białoszewskiego, Warszawa 1997.
Kopciński J., Stare klabzdry na wojnie: „Kabaret Kici Koci” Mirona Białoszewskiego, „Teksty Drugie” 1995, nr1.
Łukasiewicz J., Prolegomena do leżenia na łóżku, [w:] J. Łukasiewicz, Szmaciarze ciarze i bohaterowie, Kraków 1963.
Miłosz Cz., Dar nieprzyzwyczajenia. Nowy poeta polski, „Kultura”[Paryż] 1956, nr 10/108.
Pawelec D., Lingwiści i inni. Przewodnik po interpretacjach wierszy współczesnych, Katowice 1994.
Pietrych K., Białoszewski (nie)zaangażowany. Rekonesans, [w:] Formy zaangażowania: pisarki i pisarze w kulturze XX i XXI wieku, red. M. Brzóstowicz-Klajn, G. Pertek, B. Przymuszała, Łódź 2017.
Pietrych K., Białoszewski i PRL, [w:] PRL – świat (nie)przedstawiony, red. A. Czyżak, J. Galant, M. Jaworski, Poznań 2010.
Poprawa A., Motywy muzyczne w pisarstwie Mirona Białoszewskiego, „Teksty Drugie” 2004, nr 3.
Puchalska I., Muzyka w okolicznościach lirycznych, Kraków 2017.
Pustkowski H., Miron Białoszewski i Tymoteusz Karpowicz, [w:] H. Pustkowski, „Gramatyka poezji?”, Warszawa 1974.
Sobolczyk P., Język potoczny Białoszewskiego w przekładzie, [w:] Między oryginałem i przekładem XII. Głos i dźwięk w przekładzie, red. J. Brzozowski, J. Konieczna-Twardzik, M. Filipowicz-Rudek, Kraków 2006.
Sobolewska A., Maksymalnie udana egzystencja: szkice o życiu i twórczości Mirona Białoszewskiego, Warszawa 1997.
Sobolewska A., Sobolewski T., Nie mogę kołysać się razem ze wszystkimi, rozmowę przeprowadził J. Majcherek, „Teatr” 1993, nr 5.
Sobolewski T., Szaman, [w:] Miron – wspomnienia o poecie, zebrała H. Kirchner, Warszawa 1996.
Stępień T., Najmniejszy kabaret świata, [w:] Miniatura i mikrologia, t. 2, red. A. Nawarecki, Katowice 2001.
Śliwa A., Miron i muzyka, „Bliza” 2013, nr 4.
Świrek A., Z gatunkiem czy bez… O twórczości Mirona Białoszewskiego, Zielona Góra 1997.
Werner M., Jak można dziś mówić o poezji Mirona Białoszewskiego, „Pamiętnik Literacki” 1995, z. 4.
Winiecka E., Białoszewski sylleptyczny, Poznań 2006.
Wiśniewski J., Miron Białoszewski i muzyka, Łódź 2004.
Zielona wrona. Antologia poezji okresu stanu wojennego, wybór i wstęp D. Dąbrowska, Gdańsk 1994.
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Jak cytować
