Aktywizacja społeczna osób starszych w Polsce

Kalina Pędziwiatr

doi:10.18778/1733-3180.14.07

Autor

Kalina Pędziwiatr Uniwersytet Łódzki, Wydział Nauk Geograficznych, Katedra Studiów Ludnościowych i Badań nad Usługami

DOI:

https://doi.org/10.18778/1733-3180.14.07

Słowa kluczowe:

aktywizacja społeczna, osoby starsze, aktywność społeczna

Abstrakt

Tematyka aktywizacji osób starszych poruszana jest głównie w raportach oraz programach mających na celu zapobieganie wykluczeniu seniorów. W literaturze naukowej częściej prowadzone są badania dotyczące aktywności społecznej osób starszych.
W pierwszej części niniejszego opracowania przedstawione zostaną wybrane sposoby oraz formy aktywizacji społecznej osób starszych, które stosowane są w Polsce. Będą to: kluby seniora, Uniwersytety Trzeciego Wieku, organizacje samopomocowe, wolontariaty, Społeczne Banki Czasu, organizacje kulturowe oraz Rady Seniorów. W drugiej części omówione zostaną rządowe formy wspierania aktywności osób starszych. Natomiast w ostatniej wybrane działania aktywizujące seniorów w Łodzi.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Braun-Gałkowska M., 2006, Nowe role społeczne ludzi starszych, [w:] Steuden S., Marczuk M. (red.), Starzenie się a satysfakcja życia, Wydawnictwo KUL, Lublin.

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 940/2011/UE z dnia 14 września 2011 roku w sprawie Europejskiego Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej, 2012.

Dzięgielewska M., 2006, Wolontariat ludzi starszych, [w:] Steuden S., Marczuk M. (red.), Starzenie się a satysfakcja życia, Wydawnictwo KUL, Lublin.

Kaczmarczyk M., Trafiałek E., 2007, Aktywizacja osób w starszym wieku jako szansa na pomyślne starzenie, „Gerontologia Polska”, 15 (4), Kraków.

Posłuszna M., 2012, Aktywność rodzinna i społeczna osób starszych, „Nowiny Lekarskie”, 81 (1), Wydawnictwo Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, Poznań.

Rządowy Program na rzecz Aktywności Społecznej Osób Starszych na lata 2014–2020, 2014, Monitor Polski (poz. 52), Warszawa.

Semków J., 2008, Niektóre problemy aktywności społeczno-kulturalnej w okresie późnej dorosłości, [w:] Fabiś A. (red.), Aktywność społeczna, kulturowa i oświatowa seniorów, WSA, Bielsko Biała.

Schimanek T., Wejcman Z., 2013, Aktywni Seniorzy. Inspirator dla organizacji, Instytut Praw Publicznych, Warszawa.

Skrzypczak B., Retmaniak S., 2010, Centrum Aktywności Lokalnej w poszukiwaniu modeli instytucji rozwoju społeczności lokalnej (1997–2009), [w:] Lewenstein B., Schindler J., Skrzypiec R. (red.), Partycypacja społeczna i aktywizacja w rozwiązywaniu problemów społecznych, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa.

Stuart-Hamilton I., 2006, Psychologia starzenia się, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań.

Szatur-Jaworska B., Błędowski P., Dzięgielewska M., 2006, Podstawy gerontologii społecznej, Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Warszawa.

Wielka Encyklopedia PWN, 2001, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Założenia Długofalowej Polityki Senioralnej w Polsce na lata 2014–2020, 2014, Monitor Polski (poz. 118), Warszawa.

Zgliczyński W., 2012, Aktywność społeczna osób starych w Polsce w ramach wolontariatu i uniwersytetów trzeciego wieku, „Studia BAS”, 2 (30), Warszawa.

liberte.pl/aktywne-starzenie-sie-bezbolesna-recepta-na-starzenie-sie-ludnosci/ (dostęp: 16.06. 2015).

pomoc.lodzkie.eu (dostęp: 16.06.2015).

seniorzy.uml.lodz.pl (dostęp: 30.04.2016).

www.bankczasu.mops.tczew.pl/inf1.html (dostęp: 17.06.2015).

www.gazetasenior.pl/wybory-do-miejskiej-rady-seniorow-w-lodzi-wybierz-lub-pozwol-sie-wybrac (dostęp: 18.06.2015).

www.grupatrop.pl/ (dostęp: 20.04.2016).

www.mpips.gov.pl/seniorzyaktywne-starzenie/zalozenia-dlugofalowej-polityki-senioralnej-w-polsce-na-lata-20142020/ (dostęp: 17.04.2015).