O współczesnych problemach w socjologii sztuki. Wprowadzenie

Abstrakt

We wstępie do niniejszego wydania „Przeglądu Socjologii Jakościowej” podejmujemy próbę scharakteryzowania współczesnego pola socjologii sztuki w Polsce. Punkt wyjścia stanowią cztery generacje socjologii sztuki zdefiniowane przez Nathalie Heinich oraz identyfikacja czterech podstawowych elementów: dzieła sztuki oraz jego recepcji, artysty i procesu twórczego, odbiorców oraz ram społeczno-instytucjonalnych. Podejmujemy się próby zakreślenia ram czasowych subdyscypliny, wskazując jako jej początki w kraju prace Stanisława Ossowskiego (socjologia sztuki sensu largo), Floriana Znanieckiego (socjologia artysty). Definiujemy także specyficzny status socjologii sztuki w Polsce jako subdyscypliny socjologii kultury oraz jej wzajemne relacje z innymi naukami. Analizujemy wyodrębnianie się środowisk naukowych, pojawianie się i zanikanie specjalności badawczych w ciągu ponad 80 lat. Dodatkowo wskazujemy białe plamy oraz obszary tematyczne i perspektywy, które dopiero się rozwijają. Zdajemy sobie sprawę, że w ramach jednego tekstu trudno jest wyczerpać problem historii i statusu socjologii sztuki w Polsce, stąd naszym celem jest raczej wskazanie wątków, perspektyw i idei w celu rozpoczęcia dyskusji na ten temat.