Kondycja polskiego dokumentu autobiograficznego – zwrot w kierunku reality show?

Bogumiła Fiołek-Lubczyńska; Agnieszka Barczyk

doi:10.18778/1505-9057.23.08

Authors

Bogumiła Fiołek-Lubczyńska Uniwersytet Łódzki, Wydział Filologiczny, Katedra Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej https://orcid.org/0000-0001-9180-7237
Agnieszka Barczyk Uniwersytet Łódzki, Wydział Filologiczny, Katedra Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej

DOI:

https://doi.org/10.18778/1505-9057.23.08

Keywords:

film, film of fact, reality show

Abstract

The autobiographical documentary has a number of elements that resemble those of a reality show. Such documentaries can be considered a response by young directors to this TV genre and its celebration of voyeurism. The purpose of this article is to outline the similarities and differences between these two genres. The article consists of four parts: the first discusses the essence of the autobiographical documentary, the second focuses on the reality show, the third analyses the movie Moje dwadzieścia okrążeń by Łukasz Konopa, and the fourth is a summary of the considerations made in the text.

Downloads

Download data is not yet available.

Author Biographies

Bogumiła Fiołek-Lubczyńska, Uniwersytet Łódzki, Wydział Filologiczny, Katedra Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej

Bogumiła Fiołek-Lubczyńska – zajmuje się dokumentem filmowym i reportażem telewizyjnym, przygotowuje habilitację nt. filmów dokumentalnych Andrzeja Fidyka. W 2004 roku opublikowała w formie książkowej doktorat pt. Film, telewizja i komputery w edukacji humanistycznej. O audiowizualnych tekstach kultury.
Agnieszka Barczyk, Uniwersytet Łódzki, Wydział Filologiczny, Katedra Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej

Agnieszka Barczyk – absolwentka dziennikarstwa i komunikacji społecznej oraz kulturoznawstwa (specjalność: filmoznawstwo) Uniwersytetu Łódzkiego. Obecnie doktorantka w Katedrze Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej UŁ, gdzie przygotowuje dysertację na temat kulturotwórczej funkcji TVP Łódź i twórczości Piotra Słowikowskiego.

References

Fiołek-Lubczyńska B., Tradycja i nowatorstwo współczesnego polskiego kina dokumentalnego (po 1989 r.). Bliżej rzeczywistości, bliżej człowieka…, [w:] O mediach i komunikacji. Skrypt dla studentów dziennikarstwa i komunikacji społecznej, red. E. Pleszkun-Olejniczakowa, J. Bachura, M. Worsowicz, Łódź 2010.

Krzpiet M., Fenomen ekshibicjonizmu w telewizji, Kraków 2005.

Łuszczek K., Nowoczesna telewizja, czyli bliskie spotkania z kulturą masową, Tychy 2004.

Mrozowski M., Media masowe: władza, rozrywka i biznes, Warszawa 2001.

Piotrowska A., Wiwisekcja, „Tygodnik Powszechny” 2000, nr 8.

Przylipiak M., Poetyka kina dokumentalnego, Gdańsk–Słupsk 2004.

Reality show kontra film dokumentalny, http://www.stopklatka.pl/wydarzenia/wydarzenie.asp?wi=68883 [dostęp: 31.03.2012].

Sobolewski T., Obiektyw życia, „Gazeta Wyborcza” 2000, nr 69.

Sulima R., Oko „Wielkiego Brata”, [w:] Podglądanie „Wielkiego Brata”, red. W. Godzic, Kraków 2001.

Uszyński J., Telewizyjny pejzaż genologiczny, Warszawa 2004.

Wimmer R.D., Dominick J.R., Mass media. Metody badań, przeł. T. Karłowicz, Kraków 2008.

Wiśniewska A., „Takiego pięknego syna urodziłam” Marcina Koszałki, czyli zaprzepaszczony potencjał krytyczny dokumentu autobiograficznego, [w:] Polskie kino dokumentalne 1989–2009. Historia polityczna, red. A. Wiśniewska, Warszawa 2011.