Linguistics of Augmentative and Alternative Communication in the Process of Diagnosis of Speech Inability and Speech Non-Occurrence

Mirosław Michalik

doi:10.18778/2544-7238.04.09

Authors

Mirosław Michalik Pedagogical University of Krakow, Institute of Polish Philology IFP, 2 Podchorążych street, 30-084 Kraków https://orcid.org/0000-0002-9260-3014

DOI:

https://doi.org/10.18778/2544-7238.04.09

Keywords:

linguistics of augmentative and alternative communication, applied linguistics, speech inability, speech non-occurrence

Abstract

The paper identifies and defines augmentative and alternative communication, a new sub-discipline in applied linguistics whose primary parametre is linguistic competence whereas the secondary parameter is the phenomenon of speech inability and speech non-occurrence. At the same time it has been proven that linguistics of augmentative and alternative communication conducts primary, applied and implementation research having a hierarchical layout of scientific aims. It also enables to conduct a logopaedic analysis of mute and non-speaking persons. The postulates that govern it are presented in the last part of the text.

Downloads

Download data is not yet available.

References

Beukelman D. R., Mirenda P., 2013, Augmentative & Alternative Communication. Supporting Children and Adults with Complex Communication Needs, Baltimore: Paul H. Brookes Publishing Co.

Bobrowski I., 1998, Zaproszenie do językoznawstwa, Kraków: Wydawnictwo Instytutu Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk.

Grabias S., 2015, Postępowanie logopedyczne. Standardy terapii, [in:] S. Grabias, J. Panasiuk, T. Woźniak (eds.), Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, pp. 13–35.

Grabias S., 2019, Język w zachowaniach społecznych. Podstawy socjolingwistyki i logopedii, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Grucza F., 1983, Zagadnienia metalingwistyki. Lingwistyka – jej przedmiot, lingwistyka stosowana, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

Grycman M., 2014, Porozumiewanie się z dziećmi ze złożonymi zaburzeniami komunikacji. Poradnik nie tylko dla rodziców, Kwidzyn: Wydawnictwo Rehabilitacyjne Centrum Rozwoju Porozumiewania.

Grycman M., 2015, Sprawdź, jak się porozumiewam. Ocena efektywności porozumiewania się dzieci ze złożonymi zaburzeniami komunikacji wraz z propozycjami strategii terapeutycznych, Kwidzyn: Wydawnictwo Rehabilitacyjne Centrum Rozwoju Porozumiewania.

Grzegorczykowa R., 2007, Wstęp do językoznawstwa, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Michalik M., 2018, Lingwistyczno-logopedyczne podstawy komunikacji alternatywnej i wspomagającej. Ujęcie metodologiczne, Kraków: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego. DOI: https://doi.org/10.24917/978380842328

Michalik M., Przebinda E., 2018, Budowanie kompetencji lingwistycznej u osób niemówiących z wykorzystaniem strategii komunikacji alternatywnej, [in:] A. Domagała, U. Mirecka (eds.), Metody terapii logopedycznej, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, pp. 143–183.

Przebinda E., Michalik M., 2020, Inter- i transdyscyplinarność w opisie niemowności oraz niemówienia [in print].

Rittel T., 1994, Podstawy lingwistyki edukacyjnej. Nabywanie i kształcenie języka, Kraków: Wydawnictwo Naukowe Wyższej Szkoły Pedagogicznej.

Rittel T., Rittel S. J., 2015, Dyskurs edukacyjny. Zagadnienia – znaczenia – terminy. Wybór i opracowanie, Kraków: Collegium Columbinum.

Rocławska-Daniluk M., 2017, Czytanie i pisanie: metodyka zajęć korekcyjno-wyrównawczych, Gdańsk: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego.

Rocławski B., 2010, Podstawy wiedzy o języku polskim dla glottodydaktyków, pedagogów, psychologów i logopedów, Gdańsk: Glottispol.

Tetzchner S., Martinsen H., 2002, Wprowadzenie do wspomagających i alternatywnych sposobów porozumiewania się, Warszawa: Stowarzyszenie „Mówić bez słów”.