Po co amerykańskiemu logopedzie język i kultura polska? Kilka refleksji na marginesie projektu „Polska brzmi znajomo”

Beata Terka; Rafał Młyński

doi:10.18778/0860-6587.29.23

Authors

Beata Terka Uniwersytet Jagielloński, Wydział Polonistyki, Zakład Językoznawstwa Stosowanego, Instytut Glottodydaktyki Polonistycznej, ul. R. Ingardena 3, 30-060 Kraków https://orcid.org/0000-0002-0911-2047
Rafał Młyński Uniwersytet Jagielloński, Wydział Polonistyki, Zakład Logopedii, Instytut Glottodydaktyki Polonistycznej, ul. R. Ingardena 3, 30-060 Kraków https://orcid.org/0000-0001-9069-0612

DOI:

https://doi.org/10.18778/0860-6587.29.23

Keywords:

speech therapy, multilingualism, plurilingualism, heterogeneous group, promotion of Polish language

Abstract

The article collects and summarizes conclusions and reflections from the implementation of the project Poland Sounds Familiar. The project is an interesting example of the use of knowledge and skills in the field of Polish language teaching and speech therapy in order to offer a creative and effective response to the challenges of the contemporary multicultural and multilingual world. The project-related activities carried out at Northern Illinois University in the United States, enriching educational process of the future American speech therapists in the state of Illinois with knowledge of the Polish language and culture as well as basic communicational skills in Polish, constitute the starting point for considering the role of the teacher of Polish as a foreign language, teaching in a group that is heterogeneous due to the position of learners in a given community and the degree of their specialization in a specific field, ambiguity of the type of language taught, as well as problems related to the selection of cultural content conveyed. Discussion of the project results and the degree of its effectiveness – based on a pre- and post-questionnaires as well as in-depth interviews with participants – allows for outlining the prospects for using similar solutions in the future.

References

Błasiak-Tytuła M., Ślęzak A., 2018, Nauczanie języka polskiego jako odziedziczonego dzieci zagrożonych dysleksją, w: M. Błasiak-Tytuła, Z. Orłowska-Popek, A. Siudak (red.), Neurologopedia. Glottodydaktyka i logopedia z perspektywy neurobiologicznej, Kraków, s. 103–120.

Cieszyńska J., 2016, Glottodydaktyka i logopedia (metoda krakowska), w: I. Janowska, P. Gębal (red.), O lepsze jutro studiów polonistycznych w świecie. Glottodydaktyka polonistyczna dziś, Kraków, s. 87–101.

Czempka-Wewióra M., Graboń K., 2017, Diagnoza i postępowanie logopedyczne w nauczaniu języka polskiego jako obcego, „Postscriptum Polonistyczne” nr 1 (19), s. 147–161. DOI: https://doi.org/10.18778/8088-032-0.17

Fiń A., 2014, Współczesna polska emigracja w Stanach Zjednoczonych: skala, rozmieszczenie przestrzenne, przyczyny wyjazdów, „Studia Migracyjne – Przegląd Polonijny”, nr 40, 2(152), s. 105–130.

Grucza S., 2008, Idiolekt specjalistyczny – idiokultura specjalistyczna – interkulturowość specjalistyczna, w: J. Lukszyn (red.), Podstawy technolingwistyki II , Warszawa, s. 61–83.

Janowska I., 2011, Podejście zadaniowe do nauczania i uczenia się języków obcych. Na przykładzie języka polskiego jako obcego, Kraków.

Janowska I., 2019, Glottodydaktyk nowej generacji (w świetle dokumentów Rady Europy), w: E. Lipińska, A. Seretny (red.), Nauczanie języka polskiego jako obcego w grupach heterogenicznych, Kraków, s. 339–353.

Kasprzyk K., 2013, Diaspora polska w USA wczoraj i dziś, w: I. Głuszyńska, K. Lankosz (red.), Państwo polskie wobec Polaków w diasporze, Bielsko-Biała, s. 11–16.

Kubiak B., 2002: Pojęcie języka specjalistycznego, „Języki Obce w Szkole”, nr 5, s. 6–11.

Kulpińska J., 2012, Polacy we współczesnym społeczeństwie amerykańskim-studium przypadku podkarpackiej wsi Babica, w: A, Małek, P. Napierała (red.), Stany Zjednoczone wczoraj i dziś. Wybrane zagadnienia społeczno-polityczne, (red.), Kraków, s. 87–107.

Lipińska E., Seretny A., 2014, Nauczanie polszczyzny w skupiskach polonijnych – doświadczenia, wnioski, propozycje, w: D. Praszałowicz, J. Kulpińska, Młodzież polska na obczyźnie – zadania edukacyjne, Kraków, s. 161–172.

MacEachren A., 1995, How maps work: Representation, Visualization & Design, New York.

Martyniuk W., 2006, System wspólnych europejskich poziomów biegłości jako element polityki językowej, w: J. Tambor, D. Rytel-Kuc (red.), Polityka językowa a certyfikacja, Katowice–Leipzig, s. 3–24.

Orłowska-Popek Z., 2017, Programowanie języka w terapii logopedycznej na przykładzie rozwoju języka dzieci niesłyszących, Kraków. DOI: https://doi.org/10.24917/9788380840720

Owińska M., 2017, Pieczęć Dwujęzyczności, w: K. Zechenter (red.), Dwujęzyczni i dwukulturowi, Londyn-Nowy Jork, s. 135–141.

Pastusiak L., 2011, Chicago wczoraj i dziś, Bielsko–Biała–Warszawa.

Seretny A., Sałęga-Bielowicz B., 2019, Profesjonaliści i adepci – grupy o niejednakowym poziomie wiedzy zawodowej: uczący się zróżnicowani ze względu na stopień znajomości języka specjalistycznego, w: E. Lipińska, A. Seretny (red.), Nauczanie języka polskiego jako obcego w grupach heterogenicznych, Kraków, s. 103–127.

Siudzińska N., Stępień M., 2015, Poradnik logopedyczny dla nauczycieli polonijnych pracujących z dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, Warszawa.

Wolski-Moskoff I., 2017, Nauczanie języka polskiego w Stanach Zjednoczonych, w: K., Zechenter (red.), Dwujęzyczni i dwukulturowi, Londyn–Nowy Jork, s. 149–167.

Ziółkowska-Weiss K., 2018, Przestrzenne rozmieszczenie Polonii w Wielkiej Metropolii Chicagowskiej, „Studia Migracyjne - Przegląd Polonijny”, nr 1 (168), s. 49–68.