The Problem of Guilt and Responsibility for the Crime in Euripides’ Orestes
DOI:
https://doi.org/10.18778/1733-0319.26.04Keywords:
Euripides, Orestes, Apollo, Tragedy, ScholiaAbstract
The myth of Orestes provides an excellent opportunity to trace the issue of guilt, and thus responsibility for the crime of matricide. This theme was taken up in their dramas by all three greatest Greek tragedians: Aeschylus, Sophocles and Euripides. The subject of consideration in the article will be Euripides’ Orestes and the way the poet highlights the relationship between the personal motivation of the play’s protagonist and the divine command. The main issue will be an attempt to answer the question whether the protagonist’s actions in Euripides’ play were autonomous in nature or caused by divine determinism. Apart from Orestes, the analysis will be supplemented by commentaries by scholastics and their way of explaining and interpreting the issues outlined in the article.
References
Ajschylos. (2016). Tragedie. T. 2. Przeł. i oprac. R.R. Chodkowski. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL.
Arystoteles. (1993). O rodzeniu się zwierząt (De generatione animalium). Przeł. i oprac. P. Siwek. W: Arystoteles, Dzieła wszystkie. T. 4: 77–247. Warszawa: PWN.
Arystoteles. (1988) Retoryka. Poetyka. Przeł. i oprac. H. Podbielski. Warszawa: PWN.
Euripides. (1960). Fabulae. G. Murray (ed.). T 3. Oxford: Oxonii.
Eurypides. (2017). Tragedie. T 1. Przeł. i oprac. R.R. Chodkowski. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL.
Eurypides. (2018). Tragedie. T 2. Przeł. R.R. Chodkowski. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL.
Homer. (2022). Iliada. Przeł. i oprac. R.R. Chodkowski. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL.
Mastronarde, Donald J. (2020). Eurypides. Scholia: Scholia on „Orestes” 1–500, Oakland, [w:] https://escholarship.org/uc/item/7xp733bb [7.05.2021].
Scholia in Euripidem. (1966). E. Schwartz (ed.). Vol. I–II. Berlin: De Gruyter.
Battezzato, L. (2000). Ospitalità rytuale, amicizia e charis nell’Ecuba. In: Ricerche euripidee. T. 1. A cura di O. Vox. Lecce: Pensa MultiMedia. 13–41.
Carpanelli, F. (2005). L’evoluzione del dramma e i nuovi orizzonti istituzionali ad Atene. Torino: UTET Libreria.
Cataudella, Q. (1976). Lektura dello ‘Ione’ Euripideo. In: Euripide. Letture critiche, a cura O. di Longo. Milano: Mursia Editore. 110–127.
Chodkowski, R.R. (1985). „Udział bóstwa w podejmowaniu decyzji bohatera tragicznego u Ajschylosa”, Roczniki Humanistyczne, XXXIII, z. 3. 19–42.
Czerwińska, J. (2006). „Hercules furens – Eurypidejska przypowieść o ludzkim szaleństwie”. Collectanea Philologica IX. 87–111.
Czerwińska, J. (2013). Innowacje mitologiczne i dramaturgiczne Eurypidesa. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.
Di Benedetto, V. (1971). Euripide: teatro e società. Torino: Einaudi.
Di Benedetto, V., Medda, E. (1997). La tragedia sulla scena. Torino: Einaudi.
Dodds, E.R. (2002). Grecy i irracjonalność. Bydgoszcz: Wydawnictwo Homini.
Kaimio, M. (1988). Physical Contact in Greek Tragedy. A Study of Stage Conventions. Helsinki: Suomalainen Tiedeakatemia.
Kitto, H.D.F. (1997). Tragedia grecka. Studium literackie. Bydgoszcz: Wydawnictwo Homini.
Lesky, A. (2006). Tragedia grecka. Przeł. M. Weiner. Kraków: Homini.
Łanowski, J. (1967). Słowo wstępne. W: Eurypides. Tragedie. T. 1. Przeł. J. Łanowski. Warszawa: PIW.
Marzolo, C. (1996). L ultimo Euripide: tra gesto e parole. Padova: Antenore.
Medda, E. (2001). Introduzione. In: Euripide. Orestes, introduzione, traduzione e note di E. Medda. Milano: BUR Classici Greci e Latani. 5–73.
Murray, G. (1932). Euripide e i suoi tempi. Trad. it. N. Ruffini. Bari: Editori Laterza.
Murray, G. (1948). Greek Studies. Oxford: University Press.
Paduano, G. (2005). Il teatro antico. Bari: Editori Laterza.
Pohlenz, M. (1978). La tragedia greca. Vol. 1. Trad. it. M. Bellincioni. Brescia: Paideia Editrice.
Reale, G. (1993). Historia filozofii. T. 1. Przeł. I. Zieliński. Lublin: Redakcja Wydawnictw KUL.
Sowa, J. (2014). „Czy kobieta jest potworem? Płeć żeńska w De generatione animalium Arystotelesa”. Roczniki Humanistyczne. LXII, z. 3. 29–50.
Sowa, J. (2016). „O tajemniczych «ruchach» w De generatione animalium IV 3. Płeć żeńska w Arystotelesowskiej teorii dziedziczenia”. Roczniki Humanistyczne. LXIV, z. 3. 31–52. https://doi.org/10.18290/rh.2016.64.3-3 DOI: https://doi.org/10.18290/rh.2016.64.3-3
Downloads
Published
Versions
- 2023-12-08 (2)
- 2023-10-05 (1)
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
How to Cite
