Wytyczne bibliograficzne

WYTYCZNE DLA AUTORÓW DOTYCZĄCE FORMATOWANIA PRZYPISÓW BIBLIOGRAFICZNYCH ORAZ BIBLIOGRAFII

DOI

Przy tworzeniu adresów bibliograficznych należy podać numery DOI (identyfikator dokumentu elektronicznego) tam, gdzie jest to możliwe. Numery DOI można sprawdzić korzystając z bezpłatnego narzędzia: https://doi.crossref.org/simpleTextQuery

Chcąc odnaleźć identyfikatory, bibliografię wklejamy w całości, a każdą pozycję kończymy enterem. Otrzymujemy bibliografię z sugerowanymi DOI. Jeśli są poprawne (wymagają weryfikacji), wystarczy skopiować i wkleić do artykułu. Numery DOI należy dodać na końcu adresu bibliograficznego, np.: Martin, R. (1992). “Hesiod’s Metanastic Poetics”. Ramus 21 (1). 11-33. https://doi.org/10.1017/S0048671X00002654

Bert, W. (1997). The Reluctant Superpower. United States' Policy in Bosnia, 1991-95. Basingstoke: Palgrave Macmillan. https://doi.org/10.1057/9780230372764

BIBLIOGRAFIA

Do artykułów należy dołączyć bibliografię. Pozycje bibliograficzne należy ułożyć w porządku alfabetycznym. W bibliografii należy umieścić wyłącznie teksty przywołane w przypisach (dolnych i bibliograficznych).

Przykłady zapisów bibliograficznych:

MONOGRAFIA JEDNOAUTORSKA

Smith, J. (2012). Philosophy. New York: Oxford University Press.

Kowalski, J. (1999). Filozofia. Warszawa: PWN.

Bronowska, K. (2009). Subkultury destrukcji. Studium metodologiczno-kryminalistyczne. Szczecin: Wydawnictwo PrintGroup.

MONOGRAFIA WIELOAUTORSKA

- DWÓCH AUTORÓW:

Borgeaud, Ph.; Pirenne-Delforge V. (2008). Opera inedita. Essai sur la religion grecque. Recherches sur les Hymnes orphiques. Liège: Centre International d’Étude de la religion Grecque Antique.

- TRZECH LUB WIĘCEJ AUTORÓW:

Vermaat, M. et al. (2014). Discovering computers. Boston: Cengage Learning.

ROZDZIAŁ W MONOGRAFII

MONOGRAFIA W JĘZYKU POLSKIM:

Lewandowski, R. (2008). W poszukiwaniu obiektywnych metod pomiaru jakości usług medycznych. W: R. Lewandowski (red.). Współczesne wyzwania strukturalne i menedżerskie w ochronie zdrowia. Olsztyn: Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. 253–266.

MONOGRAFIA W JĘZYKU ANGIELSKIM:

Dressler, L. (2015). Greek Army. In: L. Matheson (ed.). Greek History. Boston: Jacobson Ltd. 78-92.

PUBLIKACJA TŁUMACZONA

W JĘZYKU POLSKIM:

Speer, A. (1990). Wspomnienia. Przeł. M. Fijałkowski. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej.

W JĘZYKU ANGIELSKIM:

Dressler, L. (2015). Greek Army. In: L. Matheson (ed.). Greek History. Trans. J. Smith. Boston: Jacobson Ltd. 78-92.

TŁUMACZENIE TEKSTU ORYGINALNEGO

Herodot. (1954). Dzieje. Przeł. S. Hammer. Warszawa: Czytelnik.

Ksenofont. (2014). Wychowanie Cyrusa. Przeł. i oprac. K. Głombiowski et al. Wrocław: ISKŚiO UWr.

Homer. (1999). Iliada. Przeł. K. Jeżewska. Warszawa: Prószyński i S-ka.

ARTYKUŁ W CZASOPIŚMIE

Kowalski, K. (2013). „Zastosowanie algorytmów genetycznych w optymalizacji sterowania ruchów roboczych suwnicy pomostowej”. Transport Przemysłowy i Maszyny Robocze 19 (1). 37–41.

Ross, N.; Kowalski, K. (2015). “On Truth Content and False Consciousness in Adorno’s Aesthetic Theory”. Philosophy Today 59/7 (2). 269-290.

ARTYKUŁ W INTERNECIE

Ross, N. (2011). “On Truth Content and False Consciousness in Adorno’s Aesthetic Theory”. Philosophy Today 59 (2). 269-290: link URL (data dostępu). https://doi.org/10.5840/philtoday201522564.

EDYCJA TEKSTU KLASYCZNEGO

Euripides. (1902). Fabulae. G. Murray (ed.).Vol. I. Oxford: Clarendon Press.

Homerus. (1920). Ilias. D.B. Munro; T.W. Allen (eds.). Vol. 1-2. Oxford: Clarendon Press.

 

PRZYPISY BIBLIOGRAFICZNE należy umieszczać w tekście głównym, jak poniżej.

Przykłady przypisów bibliograficznych:

(Smith 2012)

(Smith 2012: 23)

(Smith 2012a: 23) przy korzystaniu z kilku prac jednego autora wydanych w tym samym roku; konieczne jest również zaznaczenie tego w bibliografii

(Smith; Johns 2012: 13) przy dwóch autorach jednej pozycji

(Smith et al. 2012: 13) przy trzech lub większej liczbie autorów jednej pozycji

(Euripides 1923) przy wskazywaniu oryginału lub tłumaczenia tekstu źródłowego

(West 1983; Martínez 2008) przy powoływaniu się na więcej niż jedną pozycję bibliograficzną

(Abramowiczówna, 1971; s.v.) przy cytowaniu haseł słownikowych

(cf. Czerwińska 2009: 123) przy odsyłaniu do pozycji bibliograficznej