Gatunki w dziennikarstwie poradnikowym (na przykładzie prasy). Część II
DOI:
https://doi.org/10.18778/1505-9057.51.14Słowa kluczowe:
dziennikarstwo poradnikowe, gatunek dziennikarski, prasaAbstrakt
Artykuł prezentuje genologiczne ujęcie poradnikowego dziennikarstwa prasowego na podstawie wybranych tytułów polskiej prasy poradnikowej. Badane teksty zostały uporządkowane w czterech grupach: 1) gatunki „nieobecne” w prasie poradnikowej, 2) gatunki nieporadnikowe, 3) klasyczne formy poradnikowe, 4) twory wielokształtne i genologicznie nieustabilizowane. W niniejszym artykule przedstawione są dwie ostatnie grupy. Najliczniejszą i najbardziej heterogeniczną grupę publikacji tworzą materiały dziennikarskie o pierwszoplanowym celu doradzenia w sytuacji zaistnienia problemu lub zachęcenia do konkretnego postępowania profilaktycznego. Są to m.in. miniporada, porada prasowa, kolaż poradnikowy, instrukcja, przepis kulinarny, galeria inspiracji, galeria modowa, wywiad poradnikowy, reportaż poradnikowy, artykuł poradnikowy. Funkcja doradzania stanowi w nich najważniejszy czynnik decydujący o doraźnym komponowaniu kolekcji gatunków. Powstają one w związku z potrzebą pogłębionego omówienia wybranego problemu i są uzupełniane również o te gatunki, w których rada/pouczenie odgrywa mniej istotną rolę. Zróżnicowana wielkość, łatwość przeredagowania treści na potrzeby infografik oraz ilustracyjność pozwalają na tworzenie materiałów atrakcyjnych wizualnie dla czytelnika, a zarazem zapewniających wszechstronne omówienie tematu. Gatunki o nieustabilizowanej formie są trudne w opisie, gdyż znajdują się jeszcze w stadium kształtowania się i autorskich eksperymentów. Na łamach prasy poradnikowej są to rekomendacje oraz metamorfozy. Analiza genologiczna zawartości pism poradnikowych skłania do umiejscowienia porady prasowej oraz artykułu poradnikowego w centrum zbioru publikowanych w nich dziennikarskich form wypowiedzi. Ich wzorcotwórcze modyfikacje ograniczają monotonność lektury, a zarazem pozwalają autorowi harmonijnie łączyć dyrektywność zaleceń doradcy z postawą życzliwego opiekuna. Jest prawdopodobne, że aspekt pragmatyczny takich publikacji znajdzie swój wyraz w pozytywnej reakcji czytelników na wskazówki i zachęty. Dopełniające poradę i artykuł poradnikowy pozostałe formy, jak m.in. listy z odpowiedziami, sylwetki, reportaże, wywiady, instrukcje, galerie czy wyborniki, różnicują zawartość pism pod względem gatunkowym oraz funkcjonalnym, ale przede wszystkim dowodzą dziennikarskiej kreatywności w tworzeniu przekazów będących kompilacją poradnictwa, informacji i rozrywki.
Pobrania
Bibliografia
Blezer znów rządzi, „Pani Domu” 2017, nr 3, s. 6–7.
Bulisz E., Redukcjonizm genologiczny we współczesnej prasie poradnikowej dla kobiet, „Stylistyka” 2014, t. 23, s. 397–414.
Co w trawie piszczy, „Olivia” 2017, nr 3, s. 10.
Dąbrowska-Cendrowska O., Guidetainment w polskich mediach – analiza zjawiska na wybranych przykładach, „Media i Społeczeństwo” 2015, nr 5, s. 35–53.
Dla małego brzuszka, „Naj” 2017, nr 1, s. 39.
„Dobre Rady” 2017, nr 2, s. 5.
Duda A., Prasa kobieca – między advertorialem a informacją. Analiza zawartości i odbioru advertoriali miesięcznika „Claudia”, „Naukowy Przegląd Dziennikarski” 2015, nr 3, s. 22–35.
Encyklopedia wiedzy o prasie, red. J. Maślanka, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1976.
Ficek E., Formy (i dzisiejsze normy) poradnictwa prasowego – analiza genologiczna, [w:] Gatunki mowy i ich ewolucja, t. 5: Gatunek a granice, red. D. Ostaszewska, J. Przyklenk, Wydawnictwo UŚ, Katowice 2015, s. 230–237.
Futkowska J., Makijażowe SOS. Piękna przez cały dzień, „Poradnik Domowy” 2017, nr 3, s. 22–23.
Gorączka wcale nie taka zła, z B. Leszczyńską rozm. E. Wichrowska, „Claudia” 2017, nr 3, s. 134–135.
Jak sprawdzić, czy ubranie jest wysokiej jakości, „Claudia” 2017, nr 3, s. 48.
Kołakowska I., Alergia po czterdziestce, „Kobieta i Życie” 2017, nr 3, s. 64–67.
Łoszewska-Ołowska M., Pomiędzy reklamą a reklamą ukrytą. Rzecz o prawnych aspektach artykułów sponsorowanych i lokowania produktów w polskiej prasie drukowanej i internetowej, „Studia Medioznawcze” 2014, nr 4(59), s. 55–72.
Miksuj wzory i kolory, „Świat Kobiety” 2017, nr 3, s. 56–59.
Płusa A., Pielęgnacja na miarę włosów, „Poradnik Domowy” 2017, nr 3, s. 24–25.
Poranek bez stresu według Doroty Wellman, „Świat Kobiety” 2017, nr 2, s. 34–35.
Rozliczamy się z ZUS z dodatkowej pracy, „Tina” 2017, nr 3, s. 32–33.
Słownik terminologii medialnej, red. W. Pisarek, Universitas, Kraków 2006.
Smól J., Wzorzec gatunkowy porady prasowej dawniej i dziś w perspektywie pragmatycznej, [w:] Kształtowanie się wzorów i wzorców językowych, red. A. Piotrowicz, K. Skibski, M. Szczyszek, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2009, s. 257–263.
Sprzedaż pierwszych numerów tygodnika 100 rad obiecująca dla wydawcy, http://portalmedialny.pl/art/58255/sprzedaz-pierwszych-numerow-tygodnika-100-rad-obiecujaca-dla-wydawcy.html [dostęp: 26.02.2017].
Stasiak E., Wielkie wyjście, Świat Kobiety” 2017, nr 3, s. 50–52.
Twój ziołowy miniogródek, „Świat Kobiety” 2017, nr 2, s. 132–133.
Uroda dobrze przyprawiona, „Dobre Rady” 2017, nr 2, s. 6.
W świecie dziecięcych marzeń, „Claudia” 2017, nr 2, s. 92–95.
Worsowicz M., Rekomendacje i ich wpływ na charakterystykę gatunkową ogólnotematycznej prasy poradnikowej dla kobiet, [w:] Współczesne media. Gatunki w mediach. Prace dedykowane Profesor Marii Wojtak, t. 1: Zagadnienia teoretyczne. Gatunki w mediach drukowanych, red. I. Hofman, D. Kępa-Figura, Wydawnictwo UMSC, Lublin 2017, s. 291–303.
Worsowicz M., Stylistyczne uwikłania artykułu poradnikowego (na przykładzie ogólnotematycznej prasy poradnikowej dla kobiet), „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica” 2016, nr 2(32): Stylistyka mediów, red. R. Siekiera, M. Worsowicz, s. 85–94.
Zierkiewicz E., Prasa jako medium edukacyjne. Kulturowe reprezentacje raka piersi w czasopismach kobiecych, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 2013.
Żuk A., Porada prasowa. Poradzić, poinformować czy zmanipulować?, [w:] Język. Styl. Gatunek. Katowickie spotkania doktorantów, red. M. Kita, przy współudziale M. Czempki-Wiewióry, M. Ślawskiej, M. Wacławek, Wydawnictwo UŚ, Katowice 2009, s. 33–41.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

