Odczyn popromienny u chorych na nowotwory regionu głowy i szyi w diagnozie i terapii logopedycznej

Izabela Buczyńska

doi:10.18778/2544-7238.02.03

Autor

Izabela Buczyńska Klinika Radioterapii i Chemioterapii, Klinika Chirurgii Onkologicznej i Rekonstrukcyjnej, Pracownia Rehabilitacyjna, Centrum Onkologii – Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie Oddział w Gliwicach, ul. Armii Krajowej 15, 44–100 Gliwice

DOI:

https://doi.org/10.18778/2544-7238.02.03

Słowa kluczowe:

radioterapia chorych na nowotwory regionu głowy i szyi, odczyn popromienny, terapia logopedyczna

Abstrakt

Radioterapia zajmuje szczególne miejsce w leczeniu nowotworów regionu głowy i szyi. Radykalne leczenie promieniowaniem jonizującym wiąże się z wystąpieniem odczynu popromiennego. Najczęstszymi powikłaniami są: zaburzenia mowy i połykania, suchość w jamie ustnej i konieczność zmiany diety. Celem artykułu jest omówienie patogenezy, czynników ryzyka i profilaktyki odczynu popromiennego w diagnozie i terapii logopedycznej. Ćwiczenia logopedyczne, stymulacja twarzy, pielęgnacja skóry i wzbogacona dieta wpływają na zmniejszenie skutków ubocznych radioterapii.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Common Terminology Criteria for Adverse Events, http://www.hrc.govt.nz/sites/default/files/CTCAE%20manual%20-%20DMCC.pdf (dostęp: 18.10.2018).

Gawęcki Wojciech, Szyfter Krzysztof, Szyfter Witold, 2007, Rola czynników egzogennych i epidemiologicznych w etiologii raków płaskonabłonkowych głowy i szyi u młodych dorosłych, „Otolaryngologia Polska”, t. LXI, z. 1, s. 52–57. DOI: https://doi.org/10.1016/S0030-6657(07)70383-9

Hamerlińka-Latecka Agnieszka, 2015, Od logopedii ogólnej do onkologopedii, [w:] taż, Onkologopedia. Logopedia wobec chorób nowotworowych, Bydgoszcz: Wydawnictwo Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, s. 31–46.

Hutnik Marcin i wsp., 2013, Dawki tolerancji dla narządów krytycznych w radioterapii chorych na raka głowy i szyi, „Nowotwory. Journal of Oncology”, t. 63, nr 1, s. 35–47.

Jassen Jacek, 2000, Postępy w skojarzonym leczeniu nowotworów z udziałem radioterapii i chemioterapii, „Nowotwory”, t. 50, z. 1, s. 12–20.

Kawecki Andrzej, 2015, Nowotwory narządów głowy i szyi, [w:] M. Krzakowski (red.), Onkologia kliniczna, t. 2, Gdańsk: Via Medica, s. 493–522.

Kiprian Dorota, 2015, Nowoczesne techniki napromieniania w leczeniu nowotworów regionu głowy i szyi, „Polski Przegląd Otolaryngologiczny”, t. 4, z. 4, s. 1–10.

Nowosielska-Grygiel Joanna i wsp., 2016, Analiza czynników ryzyka nowotworów jamy ustnej i gardła środkowego w materiale własnym, „Otolaryngologia Polska”, t. LXXI, z. 2, s. 23–28.

Osuch-Wójcikiewicz Ewa, Bruzgielewicz Antoni, 2010, Powikłania po radioterapii nowotworów głowy i szyi, „Otolaryngologia”, t. 9, z. 1, s. 1–6.

Pabiszczak Maciej i wsp., 2005, Kierunki progresji raka jamy ustnej i gardła na podstawie analizy materiału własnego Kliniki Otolaryngologii i Onkologii Laryngologicznej AM w Poznaniu, „Otolaryngologia Polska”, t. LIX, z. 2, s. 201–207.

Pluta-Wojciechowska Danuta, 2011, Od czynności prymarnych do czynności sekundarnych, w: taż, Mowa dzieci z rozszczepem wargi i podniebienia, Kraków: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego, s. 121–192.

Składowski Krzysztof, 2001, Zbadanie skuteczności i tolerancji metody ciągłego napromieniania przez 7 dni w tygodniu (CAIR) u chorego na raka jamy ustnej, gardła i krtani (kontrolne badanie kliniczne), rozprawa habilitacyjna, Biblioteka Naukowa CO-I Oddział w Gliwicach, Katowice,s. 63–76.

Wojtukiewicz Marek, Sierko Ewa, 2000, Alkohol a nowotwory, „Nowotwory”, t. 50, z. 1, s. 39–47.

Ziółkowska Ewa i wsp., 2011, Odczyn popromienny u chorych na raka regionu głowy i szyi; mechanizmy i konsekwencje, „Otolaryngologia”, z. 10, nr 4, s. 147–153.