Podmiot gatunkowo usytuowany. Sonet i bajka w twórczości poetyckiej Adama Wiedemanna

Tomasz Dalasiński

doi:10.18778/2299-7458.04.06

Autor

Tomasz Dalasiński Redakcja pisma „Inter-Literatura-Krytyka-Kultura”

DOI:

https://doi.org/10.18778/2299-7458.04.06

Słowa kluczowe:

Adam Wiedemann, poezja, bajka zwierzęca, sonet, gatunek literacki

Abstrakt

Artykuł porusza problem gatunkowego usytuowania podmiotu mówiącego w wierszach Adama Wiedemanna. Problem ten analizowany jest w odniesieniu do tradycyjnych form gatunkowych: stricte literackich oraz sytuujących się na przecięciu literatury „oficjalnej” i tradycyjnej (oralnej), tj. sonetu i bajki ezopowej. Autor artykułu wskazuje, że reorientacje gatunkowych wzorców wypowiedzi lokalizują „ja” mówiące w wierszach Wiedemanna w obszarze dialektyki: między świadomością konieczności odnoszenia się do tradycji a jej dekonstruowaniem, między generowaniem literackich inwariantów a podleganiem wpływowi konwencji literacko-kulturowych, wreszcie – między aprobatą własnej fikcjonalności a poszukiwaniem autentyzmu w przekraczaniu ustalonych reguł.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Biogram autora

Tomasz Dalasiński - Redakcja pisma „Inter-Literatura-Krytyka-Kultura”

doktor nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa (dysertacja obroniona w 2014 roku na UMK w Toruniu), poeta, prozaik, redaktor naczelny czasopisma „Inter-Literatura-Krytyka-Kultura”. Dwukrotny stypendysta Miasta Torunia i Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego w dziedzinie kultury, autor książki „Nie mogę okłamać cię w wierszu. Sześć studiów o poezji Jacka Podsiadły” (Poznań 2013), redaktor książek zbiorowych: „Poezja polska po roku 2000. Diagnozy-problemy-interpretacje” (Toruń 2015), „Dekada kultury 1989–1999” (Poznań 2013) i „Kryminał. Gatunek poważ(a)ny?” (Poznań 2013). Artykuły naukowe publikował m.in. w „Tekstualiach”, „Zagadnieniach Rodzajów Literackich”, „Literaturze Ludowej” i „Polonistyce”.

Bibliografia

Abramowska J., Polska bajka ezopowa, Poznań 1991.

Balbus S., Intertekstualność a proces historycznoliteracki, Kraków 1990.

Balbus S., Między stylami, Kraków 1996.

Bezwzględny humor domkniętej książki. Z Adamem Wiedemannem rozmawia Julia Fiedorczuk, http://www.biuroliterackie.pl/przystan/czytaj.php?site=100&co=txt_0240, [dostęp: 22.11.2013].

Dalasiński T., Komizm w ludowej bajce zwierzęcej (na wybranych przykładach), [w:] Bajka zwierzęca w tradycji ludowej i literackiej, red. A. Mianecki, V. Wróblewska, Toruń 2011, s. 151–166.

Eggins S., Martin J. R., Gatunki i rejestry dyskursu, [w:] Dyskurs jako struktura i proces, red. T.A. van Dijk, przeł. G. Grochowski, Warszawa 2001, s. 153–167.

Jenny L., Strategia formy, przeł. K. i J. Faliccy, „Pamiętnik Literacki” 1988, z. 1, s. 268–282.

Kula A., Słonie są zaraźliwe, [w:] „…Widoki są niejadalne”. O twórczości Adama Wiedemanna, red. D. Skrabek, Warszawa 2007, s. 11–17.

Michałowski P., Ponowoczesna sonetomania?, [w:] Polska proza i poezja po 1989 roku wobec tradycji, red. A. Główczewski, M. Wróblewski, Toruń 2007, s. 165–176.

Wądolny-Tatar K., Bajka Wiedemannowska (?), [w:] Bajka zwierzęca w tradycji ludowej i literackiej, red. A. Mianecki, V. Wróblewska, Toruń 2011, s. 265–275.

Wiedemann A., Bajki zwierzęce, Legnica 2002.

Wiedemann A., Czyste czyny. Wiersze zebrane 1989–2006, posł. A. Skrendo, Poznań 2009.

Wojtak M., Wzorce gatunkowe wypowiedzi a realizacje tekstowe, [w:] Gatunki mowy i ich ewolucja, t. 2: Tekst a gatunek, red. D. Ostaszewska, Katowice 2004, s. 29–39.