W poszukiwaniu wspólnotowości. Autoetnograficzna opowieść o Biennale Sztuki w Wenecji

Barbara Kwiatkowska-Tybulewicz

doi:10.18778/2450-4491.18.13

Authors

Barbara Kwiatkowska-Tybulewicz Uniwersytet Warszawski https://orcid.org/0000-0002-8927-8943

DOI:

https://doi.org/10.18778/2450-4491.18.13

Keywords:

art-based research, autoethnography, Biennale Arte in Venice, aesthetic education, contemporary art, community

Abstract

The article presents an autoethnographic story about the search for the idea of community at the Biennale Arte in Venice. La Biennale di Venezia is one of the oldest exhibitions of international art in the world. The artistic projects presented within it constitute the essence of artistic and social interests in the contemporary world. Starting from the problem of wishful thinking in aesthetic education, the article analyzes the last five editions of the Venice Biennale (from 2013 to 2022), showing the spaces with potential for building a community. Using the ABR methodology, the article is an attempt to gently break the form of academic writing and introduce a clear personal factor into it (in accordance with the research concept of Patricia Leavy). The article is a personal story, which presents selected artistic projects and communication situations that took place during the Venice Biennale. They can be considered as elements of building the biennial community.

Author Biography

Barbara Kwiatkowska-Tybulewicz, Uniwersytet Warszawski

Barbara Kwiatkowska-Tybulewicz – Assistant Professor at the Aesthetic Education and Culture Studies Unit at the Faculty of Education, University of Warsaw. Her research interests include contemporary art, art education and aesthetic education, theatre pedagogy, progressive education, alternative education, art practice as research in education, new phenomena in art and their pedagogical aspects. Author of the book Educational Aspects of Contemporary Art. From the Perspective of Critical Pedagogy (2016).

References

Dewey J. (1975) Sztuka jako doświadczenie, tłum. A. Potocki, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich.

Gadamer H. G. (1993) Aktualność piękna, tłum. K. Krzemieniowa, Warszawa, Oficyna Naukowa.

Holman Jones S. (2009) Autoetnografia. Polityka tego, co osobiste w: Metody badań jakościowych, t. 2, N. K. Denzin, Y. S. Lincoln (red.), tłum. M. Brzozowska-Brywczyńska, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, s. 175–218.

Kosiński D. (2023) Teatr, który nadchodzi?, Gdańsk, Słowo/obraz terytoria.

Kwiatkowska-Tybulewicz B. (2021) Edukacyjny potencjał Pawilonu Polonia na Biennale Sztuki w Wenecji: Halka/Haiti oraz Mały Przegląd, „Kwartalnik Pedagogiczny”, t. 261, nr 3, s. 7–29, https://doi.org/10.31338/2657-6007.kp.2021-3.1 DOI: https://doi.org/10.31338/2657-6007.kp.2021-3.1

Leavy P. (2018) Metoda spotyka sztukę. Praktyki badawcze oparte na sztuce, tłum. K. Stanisz, J. Kucharska, Warszawa, Narodowe Centrum Kultury.

Ortega y Gasset J. (1982) Człowiek i ludzie w: Bunt mas i inne pisma socjologiczne, tłum. H. Woźniakowski, Warszawa, Państwowe Wydawnictw Naukowe, s. 329–646.

Suchodolski B. (1965) Współczesne problemy wychowania estetycznego w: Wychowanie przez sztukę, I. Wojnar (red.), Warszawa, Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, s. 17–35.

Szlendak T., Olechnicki K. (2017) Nowe praktyki kulturowe Polaków. Megaceremoniały i subświaty, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN.

Tichy A. (2023) Nędza, tłum. D. Górecka, Warszawa, Wydawnictwo Pauza.

Warburg A. (2016) Atlas obrazów Mnemosyne, tłum. P. Błożyński, M. Jędrzejczyk, Warszawa, Kraków, Narodowe Centrum Kultury, Fundacja SPLOT.

Wojnar I. (1970) Estetyka i wychowanie, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

Wojnar I. (1980) Teoria wychowania estetycznego – zarys problematyki, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

Zalewska-Pawlak M. (2017) Wspólnotowość i indywidualizm w edukacji estetycznej – podstawowe założenia w: Różnorodni przez sztukę. Edukacja estetyczna w środowiskach zróżnicowanych kulturowo, M. Zalewska-Pawlak, M. Sasin (red.), Łódź, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, s. 79–89.