Historiozofia zagłady. Uwagi do „Kleopatry i Cezara” Norwida

Mateusz Grabowski

doi:10.18778/1505-9057.27.06

Autor

Mateusz Grabowski Uniwersytet Łódzki, Instytut Filologii Polskiej, Katedra Literatury i Tradycji Romantyzmu

DOI:

https://doi.org/10.18778/1505-9057.27.06

Słowa kluczowe:

tragedy, fate, historiosophy, Christianity, sacrum, blood

Abstrakt

The main problem which is analyzed in the article is how Norwid presents the clash of two civilizations – ancient Egypt and Rome. In Norwid’s tragedy the death of culture is preceded by the death of transcendence – communities which have lost contact with the sacrum are sentencing themselves to a slow atrophy, which shall result in the collapse of civilizations. The hecatomb in Norwid’s tragedy is evoked by a series of symbols and gestures. The characters of the drama, who represent both great ancient nations, become aware by looking into the empty sky that their time is coming to the end, their life is only a part of tragic and historic fate. However, their death belongs with the Hegelian idea of the development of the spirit in history – ancient world needs to be destroyed so that Christianity could take its place.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Braun K., Cypriana Norwida teatr bez teatru, Warszawa 1971.

Grabowski M., Norwid nieznany. Śmierć Boga w „Pierścieniu Wielkiej-Damy” Norwida, „Folia Litteraria Polonica” 2013, nr 4, s. 61–72. DOI: https://doi.org/10.18778/1505-9057.22.04

Norwid C., Pisma wszystkie, zebrał, tekst ustalił, wstępem i uwagami krytycznymi opatrzył J.W. Gomulicki, t. I–XI, Warszawa 1971–1976.

Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, w przekładzie z języków oryginalnych, opracował zespół biblistów polskich z inicjatywy benedyktynów tynieckich, wyd. 3 poprawione, Warszawa 1982.

Roux J.-P., Krew. Mity, symbole, rzeczywistość, przeł. M. Chrobak, Kraków 2013.

Rzepczyński S., Aktualizacja i uniwersalizacja jako figury myślenia historycznego Norwida, „Studia Norwidiana” 2011, nr 29, s. 3–19.

Schelling F., Filozofia sztuki, przeł. K. Krzemieniowa, Warszawa 1983.

Sławińska I., O komediach Norwida, Lublin 1953.

Sławińska I., Reżyserska ręka Norwida, Kraków 1971.

Trojanowiczowa Z., Dambek Z., Lijewska E., Grzeszczak I., przy współudziale Czarnomorskiej J. i Pluty M., Kalendarz życia i twórczości Cypriana Norwida, t. 1–3, Poznań 2007.

Trybuś K., Stary poeta. Studia o Norwidzie, Poznań 2000.

Trzcionka J., Norwid – poeta liryczny jako autor dramatów, Warszawa 2010.

Wyka K., Cyprian Norwid. Poeta i sztukmistrz, Kraków 1948.

Żwirkowska E., Tragedia kultur. Studium o tragedii historycznej C.K. Norwida „Kleopatra i Cezar”, Lublin 1991.