Ślady improwizacji w "Jedynym wyjściu" Witkacego
DOI:
https://doi.org/10.18778/1505-9057.64.06Słowa kluczowe:
modernizm w literaturze polskiej, Stanisław Ignacy Witkiewicz, improwizacja w powieści, "Jedyne wyjście" S.I. WitkiewiczaAbstrakt
W artykule analizuję koncepcję improwizacji zapisaną w Jedynym wyjściu Witkacego. Pojęcie improwizacji charakteryzuje autor powieści jako swobodne wariacyjne tworzenie wywodzące się z natchnionej wizji. Wizję uważa Witkacy za najważniejszy, źródłowy element teorii artystycznej i praktyki twórczej. Analizuję również ślady improwizacji w rękopisie Jedynego wyjścia i opisuję grę między amplifikcjami a wizjami zapisanymi w improwizowanych fragmentach.
Pobrania
Bibliografia
Benson Bruce Ellis, The Improvisations of Musical Dialogue. A Phenomenology of Music, Cambridge University Press, Cambridge 2003. https://doi.org/10.1017/CBO9780511615924 DOI: https://doi.org/10.1017/CBO9780511615924
Błoński Jan, Witkacy. Sztukmistrz, filozof, estetyk, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2000.
Bocheński Tomasz, Czarny humor w twórczości Witkacego, Gombrowicza, Schulza. Lata trzydzieste, Universitas, Kraków 2005.
Degler Janusz, Witkacego portret wielokrotny. Szkice i materiały do biografii (1918–1939), PIW, Warsaw 2009.
Dziadek Adam, Rytm i podmiot w liryce Jarosława Iwaszkiewicza i Aleksandra Wata, Wydawnictwo UŚ, Katowice 1999.
Hejmej Andrzej (ed.), Muzyka w literaturze. Antologia studiów powojennych, , Universitas, Kraków 2002.
Langraf Edgar, Improvisation as Art. Conceptual Challenges, Historical Perpectives, The Continuum International Publishing Group, New York 2011.
Peters Gary, The Philosophy of Improvisation, The University of Chicago Press, Chicago 2011.
Polit Paweł, Pojęcie jedności osobowości w twórczości filozoficznej i malarskiej Stanisława Ignacego Witkiewicza, Universitas, Kraków 2019.
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

