Kilka uwag o słowotwórstwie polskiego przysłówka

Cyran W., 1967, Przysłówki polskie. Budowa słowotwórcza, Łódź.

Dobrzycki S., 1907, Przysłówki na -o, -e utworzone od form przymiotnikowych w języku staropolskim na podstawie zabytków wieku XIV i XV, „Prace Filologiczne”, nr 6.

Grzegorczykowa R., 1998, Przysłówek, [w:] Gramatyka współczesnego języka polskiego, red. R. Grzegorczykowa, R. Laskowski, W. Wróbel, PWN, Warszawa: 524–535.

Saloni Z., 1988, Struktura gramatyczna słownictwa zawartego w „Słowniku języka polskiego” PAN pod red. W. Doroszewskiego – zestawienie liczbowe. „Studia z Polskiej Leksykografii Współczesnej”, Ossolineum, Wrocław: 149–160.

SFPW, Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej, 1990, red. I. Kurcz, A. Lewicki, J. Sambor, K. Szafran, J. Woronczak, t. 1–2, Kraków.

Strutyński J., 1993, Zarys gramatyki polskiej, cz. II, Morfologia, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.

Śmiech W., 1957, O polskich przysłówkach odprzymiotnikowych na -o, -e, „Rozprawy Komisji Językowej Łódzkiego Towarzystwa Naukowego”, nr 5.

USJP, Uniwersalny słownik języka polskiego, 2003, red. S. Dubisz, PWN, Warszawa.

Wróbel H., 1996, Przysłówki typu: aktorsko, po aktorsku we współczesnej polszczyźnie, „Zeszyty Naukowe WSP w Katowicach. Prace Językoznawcze”, nr III.

Wróbel H., 2001, Gramatyka języka polskiego, Od Nova, Kraków.