Mój głos po polsku – elementy wiedzy o społeczeństwie na lekcjach języka polskiego jako obcego
DOI:
https://doi.org/10.18778/0860-6587.27.24Słowa kluczowe:
glottodydaktyka, język specjalistyczny, wiedza o społeczeństwie, wyboryAbstrakt
Na rocznych kursach przygotowawczych dla osób, które zamierzają podjąć studia w Polsce, pojawia się konieczność wprowadzania języka specjalistycznego i harmonijnego łączenia nauki języka z przekazywaniem wiedzy niezbędnej na wybranych kierunkach studiów. Niniejszy artykuł dotyczy nauczania kandydatów na kierunki humanistyczne i przedstawia sposób wprowadzania elementów wiedzy o społeczeństwa do zadań, które służą rozwijaniu oraz sprawdzaniu kompetencji językowych na poziomie B2. Przedstawiane są ćwiczenia leksykalne, gramatyczne, zadania na rozumienie tekstu, a także bodźce wypowiedzi ustnych i pisemnych, które mają przybliżać studentom zasady ordynacji wyborczej, wprowadzać w świat polskiej polityki i propagować pożądane zachowania społeczne. Kształcenie sprawności językowych staje się bowiem dobrą okazją, by upowszechniać wiedzę z określonych dziedzin i kształtować przy tym obywatelską postawę. „Głos po polsku” to zarówno przejaw znajomości języka, jak i aktywności społecznej, do której warto zachęcać młodzież.
Bibliografia
Arystoteles, 2009, Retoryka. Retoryka dla Aleksandra. Poetyka, Warszawa.
Chłopicka-Wielgos M., Pukas-Palimąka D., 1996, Nauczanie języka specjalistycznego a nie tylko terminologii, „Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, t. 7/8, B. Ostromęcka-Frączak (red.), s. 69–80.
Eco U., 2003, Nieobecna struktura, Warszawa.
Gajda S., 2001, Styl naukowy, w: J. Bartmiński (red.), Współczesny język polski, Lublin, s. 183–199.
Kajak P., 2010, O polityce po polsku – treści politologiczne na zajęciach języka polskiego jako obcego, „Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, t. 17, G. Zarzycka, G. Rudziński (red.), s. 137–143.
Kołodziej D., 1996, Nauczanie historii Polski kandydatów pochodzenia polskiego ze Wschodu na studia w Polsce, „Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, t. 7/8, B. Ostromęcka-Frączak (red.), s. 177–183.
Krawczuk A., 2006, Błędy gramatyczne studentów polonistyki lwowskiej spowodowane polsko-ukraińską interferencją, „Postscriptum”, nr 2(52), s. 137–153.
Mazur J., 1996, Rola kształcenia specjalistycznego w przygotowaniu merytorycznym i komunikacyjnym cudzoziemców, „Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, t. 7/8, B. Ostromęcka-Frączak (red.), s. 5–11.
Modrzejewska E., 2012, »Lógos«, »éthos«, »pathos« w praktyce medialno-politycznej. Środki przekonywania w cytowanych wypowiedziach opozycji, „Forum Artis Rhetoricae”, nr 2 (29), s. 55–78. DOI: https://doi.org/10.1080/10580530.2012.634298
Ożóg K., 2005, Język w wyborach do Parlamentu Europejskiego (na przykładzie wyborów w Polsce), „Polityka i Społeczeństwo”, nr 2, s. 85–93.
Pisarek W., 2002, Polskie słowa sztandarowe i ich publiczność, Kraków.
Rak M., 2015, Co to jest kulturem?, „LingVaria” X, z. 2(20), s. 305–316. https://doi.org.10.12797/LV.10.2015.20.23 DOI: https://doi.org/10.12797/LV.10.2015.20.23
Wojtak M., 2010, Głosy z teraźniejszości. O języku współczesnej polskiej prasy, Lublin.
Worsowicz M., 2016, Triada retoryczna (logos, etos, patos) a perswazyjność sylwetki prasowej, „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica”, t. 31, nr 1, s. 137–147. http://dx.doi.org/10.18778/1505-9057.31.11 DOI: https://doi.org/10.18778/1505-9057.31.11
Zarzycka G., 2019, Kulturemy polskie – punkty widzenia, techniki ich wydobywania i negocjowania. Stosowanie perspektywy etnolingwistycznej w glottodydaktyce polonistycznej, „Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, t. 26, G. Zarzycka, B. Grochala, I. Dembowska-Wosik (red.), s. 425–441; https://doi.org/10.18778/08606587.26.29 DOI: https://doi.org/10.18778/0860-6587.26.29
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Jak cytować
