Korekta nauczycielska a wypowiedź ustna studentów uczących się języka polskiego jako obcego

Kamila Kubacka

doi:10.18778/0860-6587.20.40

Autor

Kamila Kubacka Uniwersytet Łódzki, Wydział Filologiczny, Instytut Filologii Polskiej, Katedra Lingwistyki Stosowanej i Kulturowej

DOI:

https://doi.org/10.18778/0860-6587.20.40

Słowa kluczowe:

korekta, autokorekta, błąd językowy

Abstrakt

Referat podejmuje temat szczególnego typu komunikacji werbalnej lektorów uczących języka polskiego jako obcego (jpjo) – ustnego poprawiania wypowiedzi studentów. Konfrontuje różne teorie dydaktyczne mówiące o tym, kiedy i w jaki sposób dokonywać korekty, kto jest za nią odpowiedzialny (lektor, student czy pozostali uczestnicy dyskursu) i czy należy poprawiać wszystkie usterki, powstałe w wypowiedzi uczących się, czy tylko te, które utrudniają bądź uniemożliwiają komunikację. Referat zawiera również analizę nagrań dyskursu na lekcji jpjo w Studium Języka Polskiego dla Cudzoziemców UŁ (SJPdC) ‒ na podstawie badań własnych ‒ oraz ocenę wpływu korekty ustnej lektorów na wypowiedzi studentów.

Bibliografia

Corder S. P., 1967, The Significance of Learner’s Errors, “IRAL”, nr 4.

Esser U., 1982, Psychologische Interpretationsversuche linguistischer Fehler in der produktiven Fremdsprachenverwendung. Arbeitsstudie, Herder Institut, Universität Leipzig.

Europejski System Opisu Kształcenia Językowego, 2003.

Faselow J., 1977, The Treatment of Error in Oral Work, “Foreign Language Annals”, No. 5.

Juhasz J., 1981, Normensicherheit-Normentoleranz, “Zielsprache Deutsch”, nr 4.

Komorowska H., 2001, Metodyka nauczania języków obcych, Warszawa.

Königs F., 1981, Der Einfluss interimsprachlicher Systeme auf die Norm im Fremdsprachenunterricht, “Linguistik und Didaktik”, nr 41.

Kurcz I., 2002, Psychologia języka i komunikacji, Warszawa.

Lipińska E., Seretny A., 2005, Metodyka nauczania języka polskiego jako obcego, Kraków.

Marcjanik M., 2007, Grzeczność w komunikacji językowej, Warszawa.

Morreale S. P., Spitzberg B. H., Barge J. K., 2008, Komunikacja między ludźmi. Motywacja, wiedza i umiejętności, Warszawa.

Poplucz J., 1978, Organizacja czynności nauczyciela. Zastosowanie teorii czynności i prakseologii do pedagogiki, Warszawa.

Rancew-Sikora D., 1972, Analiza konwersacyjna jako metoda badania rozmów codziennych, Warszawa 2007.

Szulc A., 1984, Podręczny słownik językoznawstwa stosowanego, Warszawa.

Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, 2008, red. A. Markowski, Warszawa.

Zarzycka G., 2012, Zarządzanie dyskursem w rozmowie toczącej się na lekcji języka polskiego jako obcego, [w:] Język – poznanie – zachowanie, Łódź (w druku).

Zawadzka E., 2004, Nauczyciele języków obcych w dobie przemian, Kraków.