Kwestia wstydu – wokół utworu "przyj dziewczę przyj" Tadeusza Różewicza
DOI:
https://doi.org/10.18778/2299-7458.02.14Słowa kluczowe:
Różewicz, późna twórczość, ironia, wstydAbstrakt
W artykule została przeprowadzona interpretacja utworu Tadeusza Różewicza przyj dziewczę przyj z tomu Kup kota w worku (2008). Konteksty współczesnych przemian kulturowych pozwalają odczytywać utwór jako wyrazisty akt sprzeciwu wobec rozpadu więzi wspólnotowych i erozji reguł komunikacji. W przestrzeni wirtualnej zastępującej dziś wcześniej funkcjonujące obiegi komunikacyjne dochodzić może, zdaniem Różewicza, jedynie do kalekiej i podlegającej rozmaitym zafałszowaniem symulacji porozumienia.
Pobrania
Bibliografia
Myszkowski Krzysztof, Rozmowy z Tadeuszem Różewiczem, „Kwartalnik Artystyczny” 2011, nr 4, s. 19
Nycz Ryszard, Wprowadzenie. „Nie leczony, chroniczny pogłos”. Trzy uwagi o polskim dyskursie postzależnościowym, [w:] Kultura po przejściach, osoby z przeszłością. Polski dyskurs postzależnościowy – konteksty i perspektywy badawcze, red. Ryszard Nycz, Kraków 2011, s. 8
Różewicz Tadeusz, Pogrzeb po polsku. Nowa wersja tragifarsy (2011), Wrocław 2011, s. 20
Różewicz Tadeusz, przyj dziewczę przyj, [w:] tenże, Kup kota w worku (work in progress), Wrocław 2008, s. 15
Różewicz Tadeusz, Szara strefa, Wrocław 2003, s. 84
Różewicz Tadeusz, Wyjście, Wrocław 2004, s. 82
Szaruga Leszek, Wieża Bubel, „Kwartalnik Artystyczny” 2011, nr 4, s. 31
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2013 Agnieszka Czyżak
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Jak cytować
