Dlaczego nauczyciele nie lubią teorii pedagogicznej?
DOI:
https://doi.org/10.18778/2450-4491.20.11Słowa kluczowe:
teorie pedagogiczne, nauczyciel, dydaktykaAbstrakt
Teoria naukowa ma w edukacji podwójną doniosłość: treściową, gdyż wytwarza materiał uczenia się, i instrumentalną, gdyż objaśnia przebieg jego opanowywania. W tej drugiej roli jest obiektem nieustannych wątpliwości i sporów, prób i zauroczeń. Teoretycy edukacji nie szczędzą wysiłku, by dorównać metodologicznie naukom ścisłym, ale ich osiągnięcia w tym zakresie są mocno kwestionowane przez praktyków. Autor artykułu analizuje te kontrowersje w szczególnej sytuacji Polski, kraju Europy Środkowowschodniej wciąż doświadczanego autorytaryzmem. Jego zdaniem, w coraz bardziej zglobalizowanym świecie nabierają wyrazu różnice kulturowe pomiędzy funkcjami społecznymi i pomiędzy ich wykonawcami.
Bibliografia
Czekierda P., Fingas B., Szala M. (2018) Tutoring – teoria, praktyka, studia przypadków, Warszawa, Wolters Kluwer Polska.
Dewey J. (1916) Democracy and Education. An Introduction to the Philosophy of Education, New York, The Macmillan Company.
Dewey J. (1963) Experience and Education, New York, Collier Books.
Dweck D. (2006) The New Psychology of Success, New York, Random House Publishing Group.
Herbart J. F. (1806) Allgemeine Pädagogik aus dem Zweck der Erziehung abgeleitet, Göttingen, bey Johann Friedrich Röwer.
Kairow I. (ed.) (1950) Pedagogika, Warszawa, Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”.
Kruszewski K. (1987) Zmiana i wiadomość. Perspektywa dydaktyki ogólnej, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Kupisiewicz C. (1970) Nauczanie programowane, ed. 2, Warszawa, Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych.
Lech K. (1969) Rozwijanie myślenia uczniów przez łączenie teorii z praktyką, Warszawa, Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych.
Lewowicki T. (1977) Indywidualizacja kształcenia: dydaktyka różnicowa, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Moghaddam N. (2016) The Psychology of Democracy, Washington, American Psychological Association Press.
Nawroczyński B. (1967) Wstęp in: Pisma pedagogiczne, Jan Fryderyk Herbart, B. Nawroczyński (ed.), trans. B. Nawroczyński, T. Stera, Wrocław–Warszawa–Kraków, Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Niemierko B. (2021) Diagnostyka edukacyjna. Wydanie rozszerzone, ed. 2, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN.
Niemierko B. (2024a) Przebudowa edukacji w XXI wieku, „Dyrektor Szkoły”, no. 4 (364).
Niemierko B. (2024b) Zasoby psychiczne nauczycieli, „Dyrektor Szkoły”, no. 7–8 (367).
Nisbett R. E. (2003) The Geography of Thought. How Asians and Westerners Think Differently… and Why, New York, Free Press.
Okoń W. (1967) Podstawy wykształcenia ogólnego, Warszawa, Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”.
Okoń W. (red.) (1971) System dydaktyczny, Warszawa, Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych.
Sarnat-Ciastko A. (2015) Tutoring w polskiej szkole, Warszawa, Wydawnictwo Difin.
Seligman M. E. P. (1975) Helplessness: On Depression, Development, and Death, San Francisco, W. H. Freeman.
Staroń P. (2020) Szkoła bohaterek i bohaterów, czyli jak radzić sobie z życiem, Warszawa, Wydawnictwo Agora.

Strona czasopisma, prowadzona przez Zespół redakcyjny NOWiS na platformie Index Copernicus: 

