Philosophical Pedagogy as Transdisciplinar Movement
Keywords:
philosophical pedagogy, blurred genres, interdisciplinarity, transdisciplinarity, specialization of a higher orderAbstract
The divergence trend in cognition and education is so strong that instead of an image in high definition we cease to see the reality as a meaningful whole. Therefore, it is the time of blurred genres and interdisciplinary research. However, pedagogy hardly copes with the postulate of interdisciplinarity. The breakdown into research plots and specializations blocks the question about multidimensional education. The problem is even more serious. Interdisciplinarity also has adverse consequences, which brings on the need to change the academic culture. Transdisciplinarity makes a higher level of interdisciplinarity as a change in the epistemological status of the individual humanities. In that context, philosophical pedagogy is not just a part of pedagogy, but it is an internal transdisciplinary movement in pedagogy.
References
Bal M. (2012) Wędrujące pojęcia w naukach humanistycznych. Krótki przewodnik, tłum. M. Bucholc, Warszawa, Narodowe Centrum Kultury.
Bauman Z. (2010) O związku morganatycznym teorii z literaturą myśli (roztrzepanych) parę, „Teksty Drugie”, nr 1–2 [121–122].
Bauman Z. (2014) Rozmowy o socjologii. Zygmunt Bauman w rozmowie z Michaelem-Hviidem Jacobsenem i Keithem Testerem, tłum. P. Tomanek, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN.
Bauman Z., Kubicki R., Zeidler-Janiszewska A. (2009) Życie w kontekstach. Rozmowy o tym, co za nami i o tym, co przed nami, Warszawa, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne.
Domańska E. (2006) Historie niekonwencjonalne. Refleksja o przeszłości w nowej humanistyce, Poznań, Wydawnictwo Poznańskie.
Domańska E. (2012) Historia egzystencjalna. Krytyczne studium narratywizmu i humanistyki zaangażowanej, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN.
Folkierska A. (2005) Sergiusz Hessen – pedagog odpowiedzialny, Warszawa, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.
Geertz C. (2005) Zmącone gatunki. Nowa formuła myśli społecznej w: C. Geertz, Wiedza lokalna. Dalsze eseje z zakresu antropologii interpretatywnej, tłum D. Wolska, Kraków, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Jaworska-Witkowska M. (2009) Ku kulturowej koncepcji pedagogiki. Fragmenty i ogarnięcie, Kraków, Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
Jaworska-Witkowska M., Witkowski L. (2010) Pedagogika filozoficzna: relacje między pedagogiką, filozofią i humanistyką a edukacją, kulturą i życiem społecznym w: Pedagogika, t. 4: Subdyscypliny i dziedziny wiedzy o edukacji, B. Śliwerski (red.), Gdańsk, Gdańskie Wydawnictwo Pedagogiczne.
Koczanowicz L. (2011) Interdyscyplinarność – między rabunkiem a dialogiem w: Interdyscyplinarność i transdyscyplinarność pedagogiki – wymiar teoretyczny i praktyczny, R. Włodarczyk, W. Żłobicki (red.), Kraków, Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
Kola A. F. (2012) Przygody młodych akademików z interdyscyplinarnością. Perspektywa instytucjonalna w: Interdyscyplinarnie o interdyscyplinarności. Między ideą a praktyką, A. Chmielewski, M. Dudzikowa, A. Grobler (red.), Kraków, Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
Kołakowski L. (1988) Główne nurty marksizmu. Powstanie – rozwój – rozkład, Londyn, Aneks.
Kowalska M. (2000) Dialektyka poza dialektyką. Od Bataille’a do Derridy, Warszawa, Aletheia.
Łotman J. (2008) Uniwersum umysłu. Semiotyczna teoria kultury, tłum. B. Żyłko, Gdańsk, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego.
Malewski M. (2010) Od nauczania do uczenia się. O paradygmatycznej zmianie w andragogice, Wrocław, Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej.
Maliszewski K. (2015a) Grawitacja teorii. Czytając „Niewidzialne środowisko” Lecha Witkowskiego, „Studia z Teorii Wychowania”, nr 2 (11).
Maliszewski K. (2015b) Pedagogika na pograniczu światów. Eseje z cyklu „Medium Mundi”, Katowice, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.
Melosik Z. (1996) Tożsamość, ciało, władza. Teksty kulturowe jako (kon)teksty pedagogiczne, Poznań–Toruń, Wydawnictwo Edytor.
Poczobut R. (2012) Interdyscyplinarność i pojęcia pokrewne w: Interdyscyplinarnie o interdyscyplinarności. Między ideą a praktyką, A. Chmielewski, M. Dudzikowa, A. Grobler (red.), Kraków, Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
Rorty R. (2013) Intelektualista humanistyczny: jedenaście tez w: R. Rorty, Filozofia a nadzieja na lepsze społeczeństwo, tłum. J. Grygieńć, S. Tokariew, Toruń, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.
Sławek T. (2009) Ujmować. Henry David Thoreau i wspólnota świata, Katowice, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.
Sosnowska P. (2015) Arendt i Heidegger. Pedagogiczna obietnica filozofii, Kraków, Universitas.
Szahaj A. (2010) Literaturoznawstwo wyczerpania?, „Teksty Drugie”, nr 1–2 [121–122].
Witkowski L. (2001) Dwoistość w pedagogice Bogdana Suchodolskiego, Kraków, Wydawnictwo WIT-GRAF.
Witkowski L. (2007) Edukacja i humanistyka. Nowe (kon)teksty dla nowoczesnych nauczycieli, Warszawa, Instytut Badań Edukacyjnych.
Witkowski L. (2009) Uwagi o interdyscyplinarności w pedagogice (z perspektywy epistemologii krytycznej) w: L. Witkowski, Ku integralności edukacji i humanistyki II. Postulaty, postacie, pojęcia, próby. Odpowiedź na Księgę jubileuszową, Toruń, Wydawnictwo Adam Marszałek.
Witkowski L. (2013) Przełom dwoistości w pedagogice polskiej. Historia, teoria, krytyka, Kraków, Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
Witkowski L. (2014) Niewidzialne środowisko. Pedagogika kompletna Heleny Radlińskiej jako krytyczna ekologia idei, umysłu i wychowania. O miejscu pedagogiki w przełomie dwoistości w humanistyce, Kraków, Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
Downloads
Published
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The journal's website, created and edited by the NOWiS Editorial Team on the Index Copernicus platform: 
