Między „formą podawczą” a otwieraniem się na „bycie w dialogu” w biografiach naukowych rocznika 1947
DOI:
https://doi.org/10.18778/0208-600X.67.05Słowa kluczowe:
filozofia dialogu, narracja, wspomnienia, pedagogika dialogu, dydaktyka dialoguAbstrakt
Tekst prezentuje wspomnienia dotyczące okresu studenckiego i kariery naukowej emerytowanych nauczycieli akademickich z rocznika 1947. Tłem do narracji o sposobie prowadzenia zajęć i relacjach ze studentami są założenia filozofii dialogu. Teoria ta ma swoje przełożenie na aspekt praktyczny, gdyż wynikają z niej zarówno pedagogika, jak i dydaktyka oparta na dialogu. Celem jest określenie znaczenia dialogu w karierze naukowej nauczycieli akademickich przechodzących już na emeryturę. Do badania wykorzystano technikę wywiadu narracyjnego. Informacje uzyskane od wykładowców mogą wskazywać na dużą rangę dialogu zarówno w pracy, jak i w kontaktach międzyludzkich, choć oddziaływanie założeń filozofii dialogu na postępowanie wykładowców w stosunku do studentów podczas zajęć i po ich zakończeniu nie zawsze było całkowicie przez nich uświadamiane w czasie ich trwania.
Bibliografia
Assmann J. (2008), Pamięć kulturowa. Pismo, zapamiętywanie i polityczna tożsamość w cywilizacjach starożytnych, Wydawnictwo UW, Warszawa.
Baran B. (1991), Filozofia dialogu, Wydawnictwo Znak, Kraków.
Buber M. (1992), Ja i Ty. Wybór pism filozoficznych, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa.
Friedman M.S. (1955), Martin Buber. The Life of Dialogue, The University of Chicago Press, Chicago.
Gołębniak B.D., Zamorska B. (2014), Nowy profesjonalizm nauczycieli. Podejścia – praktyka – przestrzeń rozwoju, Dolnośląska Szkoła Wyższa, Wrocław.
Kaźmierska K., Waniek K., Zysiak A. (2015), Opowiedzieć Uniwersytet. Łódź akademicka w biografiach wpisanych w losy Uniwersytetu Łódzkiego, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź.
Klus-Stańska D. (2010), Dydaktyka wobec chaosu pojęć i znaczeń, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa.
Kwieciński Z., Śliwerski B. (red.) (2007), Pedagogika. Podręcznik akademicki, t. 2, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Milerski B. (2008), Pedagogika dialogu: filozoficzne inspiracje i perspektywy, „Pedagogia Christiana”, nr 1/2, s. 29–42.
Rzęsikowski S. (1989), O potrzebie indywidualizacji w kształceniu humanistycznym, „Przegląd Oświatowo-Wychowawczy”, nr 2, s. 18–23.
Szabat M. (2015), Problematyczność relacji Ja–Ty w pismach Martina Bubera, „Przegląd Filozoficzny – Nowa Seria”, nr 4 (96), s. 221–232.
Szymczak M. (red.) (1994), Słownik Języka Polskiego, t. 1 (A–K), wyd. IX, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Śliwerski B. (red.) (1992), Edukacja alternatywna. Dylematy teorii i praktyki, Oficyna Wydawnicza IMPULS, Kraków.
Śnieżyński M. (1998), Zarys dydaktyki dialogu, wyd. II, Wydawnictwo Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, Kraków.
Tarnowski J. (1993), Jak wychowywać, Wydawnictwo Akademii Teologii Katolickiej, Warszawa.
Wal J. (1998), Vademecum dialogu, Wydawnictwo Naukowe Papieskiej Akademii Teologicznej, Kraków.
Znaniecki F. (2001), Socjologia wychowania, t. 1, wyd. 3, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Żółkiewska T. (2013), Ja, Ty, Inny – Dialog?, „Studia Edukacyjne”, nr 28, s. 17–30.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Jak cytować
