Wzory nauki. Radzenie sobie z niepowodzeniami szkolnymi i ich znaczenie dla praktyk edukacyjnych w dorosłości

Abstrakt

Biorąc pod uwagę czynniki społeczno-demograficzne zjawisko uczestnictwa w edukacji dorosłych cechuje się dużym stopniem nierówności. Jednym z celów polityk publicznych jest zwiększenie poziomu udziału osób dorosłych w różnych formach edukacji oraz dostępności do uczenia się dla różnych grup społecznych. W artykule koncentrujemy się na grupie osób dorosłych uczących się w sposób pozaformalny, ale zwracamy także uwagę na różnice w ich postawach, sposobach uczenia się i korzyściach jakie osiągają z podejmowania aktywności edukacyjnej. Celem analiz jest uchwycenie znaczenia przeszłych doświadczeń, tych z okresu edukacji obowiązkowej, dla uczenia się w dorosłości. W szczególności niepowodzenia szkolne i sposoby radzenia sobie z nimi odgrywają tu dużą rolę. Analiza objęła także znaczenie kontekstu rodziny pochodzenia, w tym kapitału kulturowego oraz stylów rodzicielskich. Udało się nam zidentyfikować, znajdujące się na dwóch krańcach kontinuum, wzorce dotyczące uczenia się przez całe życie – wzorzec „skumulowanej przewagi” oraz wzorzec „skumulowanych niekorzyści”, jak również odstępstwa od nich.