Próba ciemności. O „Uprzejmości niewidomych” Wisławy Szymborskiej. Od refleksji metapoetyckiej do antropologii

Abstrakt

Artykuł jest propozycją odczytania wiersza Wisławy Szymborskiej „Uprzejmość niewidomych”, z zakwestionowaniem jego pozornej oczywistości. Wskazanie na aspekty, które w tym wierszu mogą budzić zdziwienie, prowadzi do sformułowania pytań szczegółowych, na które odpowiedź odnajdywana jest w kontekście całej twórczości lirycznej Szymborskiej. W tym ujęciu problematyka wiersza wykracza poza kwestie, obecne w nim w sposób dosłowny, takie jak moc słowa poetyckiego i relacja między poetą a publicznością. Odsłania się antropologiczny wymiar refleksji, dotyczący relacji pomiędzy ludzką świadomością a światem.