Normalizacja na tle innych czynników kształtowania języka literackiego
DOI:
https://doi.org/10.18778/0208-6077.54.03Słowa kluczowe:
polszczyzna literacka, normalizacja, kontakty językoweAbstrakt
Autorzy — opierając się na wypowiedziach z epoki, tzn. z XVI i pierwszej połowy XVII w. — upominają się o rolę normalizacji w procesie kształtowania się polskiego języka literackiego. Skonfrontowanie normalizacji językowej z grafizacją w tym procesie pozostawiają do osobnego opracowania.
Pobrania
Bibliografia
Budzyk K. (red.), 1956, Pochodzenie polskiego języka literackiego. Studia staropolskie 3, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Karpluk M., 1969, Orzeczenie w zdaniach rozpoczynanych spójnikiem „aby” (z materiałów „Słownika polszczyzny XVI wieku”), „Język Polski” 49, s. 272–290.
Klemensiewicz Z., 1961, Historia języka polskiego, cz. 1: Doba staropolska, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Klemensiewicz Z., 1965, Historia języka polskiego, cz. 2: Doba średniopolska, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Klemensiewicz Z., 1972, Historia języka polskiego, cz. 3: Doba nowopolska, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Lewaszkiewicz T., 1992a, Rola przekładów Biblii w formowaniu języków literackich europejskiego kręgu kulturowego, w: M. Kamińska, E. Małek (red.), Biblia a kultura Europy, t. 1, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, s. 232–248.
Lewaszkiewicz T., 1992b, Rola kontaktów językowych we wstępnym okresie kształtowania się słowiańskich języków literackich, w: B. Galster (red.), Z polskich studiów slawistycznych, seria 8: Językoznawstwo, Warszawa: Energeia, s. 117–122.
Lewaszkiewicz T., 1994, O potrzebie nowego spojrzenia na genezę polskiego języka literackiego (z uwzględnieniem tła ogólnoeuropejskiego), w: M. Kucała, Z. Krążyńska (red.), Studia historycznojęzykowe I, „Prace Instytutu Języka Polskiego PAN” 90, Kraków: Instytut Języka Polskiego PAN, s. 213–220.
Lisowski T., 2018, Intelektulizacja i jej pochodne: standaryzacja oraz grafizacja jako czynniki kształtujące polszczyznę literacką w początkach ery typograficznej, w: M. Pastuch, M. Siuciak (red.), Historia języka polskiego w XXI wieku. Stan i perspektywy, Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, s. 109–125.
Otwinowska B., 1974, Język — naród — kultura. Antecedencje i motywy renesansowej myśli o języku, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Rospond S., 1962, Język Renesansu a Średniowiecza na podstawie literatury psałterzowo-biblijnej, w: M.R. Mayenowa, Z. Klemensiewicz (red.), Odrodzenie w Polsce, t. 3, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, s. 61–181.
Rzepka W.R., Walczak B., 1992, Łukasza Górnickiego teoria kultury języka, „Studia Polonistyczne” XVIII/XIX, s. 147–168.
Stieber Z. (red.), 1956, Z dziejów powstawania języków narodowych i literackich, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Taszycki W., 1969, Wybór tekstów staropolskich XVI–XVIII wieku, wyd. 3, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Urbańczyk S., 1963, U progu polszczyzny literackiej, „Slavica Pragensia” IV, s. 537–541.
Walczak B., 1993, Komu zawdzięczamy polski język literacki?, w: I. Bajerowa, M. Karpluk, Z. Leszczyński (red.), Język a chrześcijaństwo, Lublin: Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego KUL, s. 23–42.
Walczak B., 1996, Jeszcze w sprawie genezy polskiego języka literackiego, w: M. Białoskórska (red.), Synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny, t. 3, Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, s. 29–38.
Walczak B., 2002, Regionalna geneza norm współczesnej polszczyzny literackiej w ujęciu ilościowym, „Studia Językoznawcze” 1, s. 399–410.
Zwoliński P., 1952, Wypowiedzi gramatyków XVI i XVII wieku o dialektyzmach w ówczesnej polszczyźnie, „Pamiętnik Literacki” LIII, s. 374–407.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Jak cytować
