Autorytet osoby i funkcji starszego cechu a obyczaj komunikatywny w instytucji cechowej w świetle protokołów piwowarów krakowskich (z lat 1729-1760)
DOI:
https://doi.org/10.18778/0208-6077.48.04Słowa kluczowe:
historia języka polskiego, obyczaj językowy, autorytet, konfraternia, notariuszAbstrakt
This article presents the concept of authority exploited in historical studies of language. It shows a clash between the authority of the head of a corporation and the language custom of a speech community fixed in guild protocols. The influence of the older guild is reflected in the choice of the writer, in giving orders to write down contents of extreme relevance as well as in the theme of unusual records. The stylistic, linguistic and genre shape of records depend on the writer, who adapts it to the existing patterns of text. The relationship between the writer and the head of a guild sometimes manifests itself in the records of panegyric character. The situation changes when former writers become the head of guild, which will be discussed in the next publication.
Pobrania
Bibliografia
Bąkowski K., 1903, Dawne cechy krakowskie (z rycinami), seria „Biblioteka Krakowska” nr 22, Kraków.
Bieniarzówna J., Małecki J.M. (red.), 1984, Dzieje Krakowa, t. II: Kraków w wiekach XVI-XVIII, Kraków.
Bocheński Z., 1937, Krakowski cech mieczników, seria „Biblioteka Krakowska” nr 92, Kraków.
Borawski S., 1995, Tradycja i perspektywy. Przeszłość i przyszłość nauki o dziejach języka polskiego, Wrocław.
Borawski S., 2000, Wprowadzenie do historii języka polskiego. Zagadnienia historiozoficzne, Warszawa.
Borawski S., 2005, Podstawy idei poznawczej studiów nad dziejami używania języka. Esej o diachronii, w: S. Borawski (red.), Rozprawy o historii języka polskiego, Zielona Góra, s. 13-62.
Bugajski M., 2005, Od Słoty do Górnickiego (O kształtowaniu się polskiej świadomości językowej), w: S. Borawski (red.), Rozprawy o historii języka polskiego, Zielona Góra, s. 63-100.
Cybulski M., 2000, Obyczaje językowe dawnych Polaków. Formuły werbalne w dobie średniopolskiej, Łódź.
Frančić M., 1968, Oświeceniowy Kraków lat 1764-1795, w: J. Bieniarzówna (red.), Szkice z dziejów Krakowa od czasów najdawniejszych do pierwszej wojny światowej, Kraków, s. 235-265.
Głowiński M., 1968, Porządek, chaos, znaczenie. Szkice o powieści współczesnej, Warszawa.
Kamieńska Z., 1978, Przetwórstwo surowców - cechy rzemieślnicze, w: Z. Kamieńska i B. Baranowski (red.) Historia kultury materialnej Polski w zarysie, t. IV Od połowy XVII do końca XVIII wieku, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk.
Kowalska D. (red.), 2003, Autorytety i normy. Materiały z konferencji 13-15 maja 2002 r., Łódź.
Ptaśnik J., 1949, Miasta i mieszczaństwo w dawnej Polsce, Warszawa.
Rudnicka-Fira E., 2004, Antroponimia Krakowa od XVI do XVIII wieku. Proces kształtowania się nazwiska, Katowice.
Sondel J., 1997, Słownik łacińsko-polski dla prawników i historyków, Kraków.
Uździcka M., 2010, Studium kształtowania się kompetencji językowej agronoma. Analiza genologiczna, pragmatyczna i leksykalna Wykładów Władysława Majewskiego z lat 1848-1850, Zielona Góra.
Księga cechu piwowarów krakowskich z lat 1729-1780, rękopis 12994/II, Ossolineum.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Jak cytować
