Douglas Barnes ponownie odczytany…

Tomasz Łukawski

doi:10.18778/2450-4491.06.15

Autor

Tomasz Łukawski Szkoła Podstawowa w Ząbkach/Warszawy

DOI:

https://doi.org/10.18778/2450-4491.06.15

Słowa kluczowe:

konstruktywizm, technologie informacyjno-komunikacyjne, interdyscyplinarne projekty edukacyjne, interakcyjny model uczenia się

Abstrakt

Douglas Barnes porusza problem kształtowania kultury porozumiewania się w klasie szkolnej. Głównym przesłaniem publikacji jest stwierdzenie, że „mowa umożliwia nam kierowanie myśleniem”. Autor, powtarzając za Edwardem Sapirem, przypisuje mowie zdolność generowania nowych znaczeń (Sapir 1985), a przytaczając Lwa Wygotskiego – przedstawia mowę jako narzędzie umożliwiające kierowanie działaniem i wyjaśnianiem świata (Vygotski 1962). Język umożliwia refleksję, ponieważ pozwala nam przedstawić sobie nasze spostrzeżenia i wnioski w taki sposób, że możemy spojrzeć na nie jako dostępne modyfikacje w świetle naszych ważniejszych celów (Cook-Gumperz 1973). Technologie informacyjne otwierają dziś możliwości, które pozwalają na szerokie zastosowanie idei głoszonych przez Barnesa, Brunera, a nurt konstruktywizmu krytycznego reprezentowanego w artykule przez Stanisława Dylaka (2013), Wojciechowskiego, Cellarego (2013) jest szansą dającą polskiej szkole nowoczesną dydaktykę i otwarcie się na kształcenie absolwenta, który będzie potrafił odnaleźć się i funkcjonować w przyszłym, nieznanym, cyfrowym świecie.

Biogram autora

Tomasz Łukawski - Szkoła Podstawowa w Ząbkach/Warszawy

Dyrektor szkoły podstawowej. Został powołany przez Ministra Cyfryzacji do zespołu Liderów Cyfryzacji. Innowator w obszarze edukacji i działacz społeczny, którego pasją jest zmiana polskiej szkoły. Członek Rady Programowej Szerokiego Porozumienia na Rzecz Umiejętności Cyfrowych w Polsce. Jest pomysłodawcą i organizatorem ogólnopolskiej konferencji Model Nowoczesnej Szkoły.

Bibliografia

Barnes D. (1988) Nauczyciel i uczniowie. Od porozumiewania się do kształcenia, tłum. J. Radzicki, Warszawa, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne.

Bruner J. S. (1971) W poszukiwaniu teorii nauczania, tłum. E. Krasińska, Warszawa, Państwowy Instytut Wydawniczy.

Cook-Gumperz J. (1973) Social Control and Socialisation: A study of class differences in the language of maternal control, Oxford, Routledge, Kegan.

Dylak S. (2000) Konstruktywizm jako obiecująca orientacja w kształceniu nauczycieli, w: Współczesność a kształcenie nauczycieli, (red.) H. Kwiatkowska, T. Lewowicki, S. Dylak, Warszawa, Wyższa Szkoła Pedagogiczna Związku Nauczycielstwa Polskiego.

Dylak S. (2013) Architektura wiedzy w szkole, Warszawa, Difin.

Sapir E (1985) Selected Writings in Language, Culture and Personality, Berkeley, University of California Press.

Kelly G. A. (1963) A Theory of Personality, New York, W. W. Norton.

Nowakowski Z. (2017) Uczymy dzieci programować od najmłodszych lat, „ MERITUM Pismo Podkarpackiego Kuratora Oświaty”, 9: 12–14.

Piaget J. (1969) Generic Epistemology, New York, Columbia University Press.

Wojciechowski R., Cellary W. (2013) Evaluation of learners’ Attitude toward learning in ARIES Augmented Reality Environments, “Computers and Education”, 68: 570–585.

Vygotski L. S. (1962) Thought and Language, Cambridge, Massachusetts Institute of Technology Press.