Skandalista Julian Tuwim
DOI:
https://doi.org/10.18778/1505-9057.26.03Słowa kluczowe:
Julian Tuwim, biography, scandal, provocation, receptionAbstrakt
The article attempts to argue that Tuwim’s personality and work can be explained by looking into his early childhood and writing. It is definitely the period inadequately explored by critics. The author discusses key moments in the poet’s biography and most crucial elements of his work, paying particular attention to controversies triggered by some texts and themes in his writing. The article also focuses on the analysis of conflicts that Tuwim suffered from in his life. Tuwim’s strategy of provocation is also taken under scrutiny. The article presents Tuwim’s poetry as a lasting contribution to Polish literature and as a body of work which manages to resist ideological readings.
Pobrania
Bibliografia
Matywiecki Piotr, Twarz Tuwima, W.A.B., Warszawa 2007.
Skandal w kulturze europejskiej i amerykańskiej, red. B. Płonka-Syroka, M. Dąbrowska, J. Nadolna, M. Skibińska, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2013.
Skandal w tekstach kultury, red. M. Ursel, M. Dąbrowska, J. Nadolna, M. Skibińska, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2013.
Tramer Maciej, Literatura i skandal na przykładzie okresu międzywojennego, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2000.
Tuwim Julian, Wiersze zebrane, t. 1–2, Czytelnik, Warszawa 1975.
Tuwim Julian, Wiersze wybrane, oprac. M. Głowiński, Ossolineum, Wrocław 1969.
Urbanek Mariusz, Tuwim. Wylękniony bluźnierca, Wydawnictwo Iskry, Warszawa 2013.
Miłosz Czesław, Traktat poetycki (1957), [w:] Wiersze, t. 2, wyd. II, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1986.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

