Charitable activities of Kyiv eparchy monasteries and convents in the second half of the 19th century – the early 20th century

Oleksandr Chuchalin

doi:10.18778/1644-857X.21.02.11

Autor

Oleksandr Chuchalin Państwowy Uniwersytet Pedagogiczny im. Pawła Tychyny w Humaniu / Pavlo Tychyna Uman State Pedagogical University https://orcid.org/0000-0003-3876-8237

DOI:

https://doi.org/10.18778/1644-857X.21.02.11

Słowa kluczowe:

Cerkiew prawosławna, eparchia kijowska, klasztor, konwent, dobroczynność, przytułek, szpital, schronisko

Abstrakt

Artykuł dotyczy działalności charytatywnej klasztorów eparchii kijowskiej w drugiej połowie XIX i na początku XX w. Pokazuje, że działalność dobroczynna Cerkwi prawosławnej osiągnęła swój szczyt w okresie poreformacyjnym. Polegała ona na zaopatrzeniu szkół, szpitali, sierocińców, przytułków i hoteli dla ubogich i pielgrzymów. Kijowskie eparchie klasztorne: a) rozdzielały jałmużnę, organizowały bezpłatne obiady, udzielały pomocy materialnej i medycznej, b) zajmowały się sprawami oświaty poprzez zakładanie szkół parafialnych, c) wspierały przytułki, pomagając chorym, samotnym starszym ludziom, osobom specjalnej troski i chorym psychicznie. Na początku I wojny światowej kijowskie klasztory eparchiczne aktywnie zaangażowały się w niesienie pomocy ludności oraz zakładanie i utrzymywanie przytułków dla dzieci (sierot) poległych żołnierzy. Takim dzieciom zapewniono należytą opiekę i terminową pomoc lekarską. Instytucje charytatywne na terenie kijowskich klasztorów eparchii działały kosztem środków pochodzących z ich działalności gospodarczej oraz darowizn od osób prywatnych. Klasztory eparchii kijowskiej obejmowały największą liczbę szpitali i przytułków ze wszystkich funkcjonujących na terenie ówczesnej guberni kijowskiej.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Biogram autora

Oleksandr Chuchalin - Państwowy Uniwersytet Pedagogiczny im. Pawła Tychyny w Humaniu / Pavlo Tychyna Uman State Pedagogical University

Associate Prof. Oleksandr Chuchalin – Associate Professor of the Department of Ukrainian History of Pavlo Tychyna Uman State Pedagogical University, Ukraine. Candidate of Historical Science (2018), Associate Professor (2019). Author of 36 publications, one monograph. Member of the Editorial Board of scientific journals: “Acta de Historia & Politica: Saeculum XXI”, “Consensus”. Member of the National Union of Local Historians of Ukraine.

Research interests: history of the Orthodox Church in Ukrainian lands, regional history of Ukraine, religious tourism in Ukraine, scientific biography.

Bibliografia

Tsentralnyi derzhavnyi іstorichnyi arkhіv Ukrainy v mіstі Kyievі (Central State Historical Archives of Ukraine in Kyiv) [TsDІAK] f. [repository] 30, op. [specification] 1, spr. [file] 1183, 48 ark. [sheet]

Tsentralnyi derzhavnyi іstorichnyi arkhіv Ukrainy v mіstі Kyievі (Central State Historical Archives of Ukraine in Kyiv) [TsDІAK] f. 130, op. 3, spr. 67, 34 ark.

Dnevnik imperatora Nikolaya II: [1890–1906 g.g.], Berlin 1923.

Gramota Svyateyshego Sinoda na imya Velikoy knyagini Aleksandry Petrovny na uchrezhdenie sego monastyrya, “Tserkovnye vedomosti” 1889, No. 27, pp. 280–282.

Imennoy Vysochajshiy ukaz, “Tserkovnye vedomosti” 1907, No. 31, p. 212.

Kitaevskaya pustyn bliz Kieva, “Kievskie eparkhialnye vedomosti”, 1 VIII 1867, otdel vtoroy, No. 15, p. 465.

Ob utverzhdenii dolzhnostey starshego vracha i 4 vrachey-ordinatorov pri blagotvoritelnikh zavedeniyakh Kievskogo Pokrovskogo zhenskogo monastyrya, “Tserkovnye vedomosti” 1897, No. 10, p. 81.

Ob utverzhdenii v gorode Kieve zhenskogo Pokrovskogo monastyrya v usadbe Ee Vysochestva Velikoj knyagini Aleksandry Petrovny, “Tserkovnye vedomosti” 1889, No. 27, p. 264.

Odobrennyi Gosudarstvennym Sovetom i Gosudarstvennoy Dumoj Zakon o predostavlenii pensionnyh prav vracham bolnitsy imeni Imperatora Nikolaya ІІ pri Kievskom Pokrovskom zhenskom obshchezhitelnom monastyre, “Tserkovnye vedomosti” 1910, No. 7, p. 29.

Spisok pozhervovaniy na tserkovno-prikhodskie shkoly, postupivshikh ot monastyrey v 1888–1889 uchebnom godu, na osnovanii tsirkulyarnogo ukaza Svyateyshego sinoda ot 27 iyulya 1888 g. za № 12, “Tserkovnye vedomosti” 1890, No. 45, p. 425.

Vysochayshie poveleniya, “Tserkovnye vedomosti” 1897, No. 10, p. 58.

Vysochayshee povelenie ot 7 avgusta 1909 g. o vydelenii deneg na stroitelstvo khirurgicheskogo otdeleniya, “Tserkovnye vedomosti” 1909, No. 40, p. 359.

Vysochayshiy prikaz, “Tserkovnye vedomosti” 1897, No. 39, p. 353.

Antologiya sotsialnoy raboty, vol. I, ed. M.V. Firsov, Moskva 1994.

Dehtiarov M., Reutov A., Mykhailivskyi Zolotoverkhyi monastyr, Kyiv 1999.

Denisov L., Pravoslavnye monastyri Rossiyskoy imperii. Polnyi spisok vsekh 1105 nyne sushchestvuyushchikh v 75 guberniyakh i oblastyakh Rossii (i 2 inostrannykh gosudarstvakh) muzhskikh i zhenskikh monastyrey, arhiereyskikh domov i zhenskikh obshchin, Moskva 1908.

Georgievskiy P., Prizrenie bednykh i blagotvoritelnost, S.-Peterburg 1894.

Kryzhanovska O., Kyievo-Florivskyi (Voznesenskyi) zhinochyi monastyr v dokumentakh ta materialakh XVI – pochatku XX st.: monohrafiia, Kyiv 2001.

Lavrinenko N., Hetmanskyi Pustynno-Mykolaivskyi Medvedivskyi monastyr, Cherkasy 2012.

Musatova M., Sotsialno-blagotvoritelnaya deyatelnost monastyrey v kontekste kultury Rossii vtoroy poloviny XIX veka, “Vestnik slavyanskikh kultur” 2008, No. 3–4, pp. 80–86.

Pobedonostsev K., Velykaya lozh nashego vremeni, Moskva 1993.

Vechersky V., Ukrainski monastyri, Kyiv 2008.

Vsepoddanneyshiy otchet Ober-prokurora Svyateyshego sinoda K. Pobedonostseva po vedomstvu pravoslavnogo ispovedaniya za 1885 god, Moskva 1887.

Zyryanov P., Russkie monastyri i monashestvo v XIX i XX vv., Moskva 1999.