Nie tylko urzędas. O słowotwórczych  sposobach wartościowania samorządowców  i pracowników administracji

Anna Pilińska

doi:10.18778/0208-6077.56.08

Autor

Anna Pilińska Uniwersytet Warszawski https://orcid.org/0000-0002-4296-5041

DOI:

https://doi.org/10.18778/0208-6077.56.08

Słowa kluczowe:

derywaty, język polityki, słowotwórstwo, wartościowanie

Abstrakt

Przedmiotem rozważań zawartych w artykule są derywaty ekspresywne, których podstawami są nazwy urzędów (np. burmistrz — burmistrzunio), stanowisk administracyjnych (np. naczelnik — naczelniozo) i funkcji polityczno-społecznych (np. radna — radmistrzyni). Na materiał zebrany na potrzeby analizy słowotwórczej składają się wyłącznie nazwy pospolite. Nadrzędnym celem rozważań jest pokazanie bogactwa wykładników formalnych służących wartościowaniu nazw stanowisk i funkcji skupionych wokół samorządu terytorialnego i administracji państwowej.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Badyda E., 2011, Słowotwórcze sposoby deprecjonowania przeciwnika politycznego na forach internetowych — na przykładzie nazwiska Tusk, w: E. Badyda, J. Maćkiewicz, E. Rogowska-Cybulska, Słowotwórstwo a media. Wokół słów i znaczeń IV, Gdańsk: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, s. 157–166.

Berend M., 2007, Nazwiska polityków jako baza derywacyjna, w: A. Cieślikowska, B. Czopek-Kopciuch, K. Skowronek (red.), Nowe nazwy własne — nowe tendencje badawcze, Kraków: Pandit, s. 278–296.

Burkacka I., 2001, Porównawcza analiza gniazdowa leksemów neutralnych i nacechowanych ekspresywnie, Warszawa: Dom Wydawniczy Elipsa.

Buttler D., 1979, Powojenne ekspresywizmy polskie, „Prace Filologiczne” XXIX, s. 85–90.

Buttler D., 1982, Czasowniki potoczne współczesnej polszczyzny, „Socjolingwistyka” 4, s. 55–66.

Grzegorczykowa R., 1979, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

Kallas K., 2010, Słowotwórstwo polskich hipokorystyków imiennych, w: I. Burkacka, R. Pawelec, D. Zdunkiewicz-Jedynak (red.), Słowa — kładki, na których spotykają się ludzie różnych światów, Warszawa: Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, s. 159–176.

Kamińska-Szmaj I., 2007, Agresja językowa w życiu publicznym. Leksykon inwektyw politycznych 1918–2000, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

Kaproń-Charzyńska I., 2014, Pragmatyczne aspekty słowotwórstwa. Funkcja ekspresywna i poetycka, Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

Laskowska E., 2008, Wartościowanie jako środek perswazji, w: E. Laskowska, I. Benenowska, M. Jaracz (red.), Język — społeczeństwo — wartości, Bydgoszcz: Bydgoskie Towarzystwo Naukowe, s. 219–226.

Sękowska E., 2012, Neologizmy słowotwórcze we współczesnej polszczyźnie (wybrane tendencje), „Eslavística Complutense” 12, s. 97–103. https://doi.org/10.5209/rev_ESLC.2012.v12.38728 DOI: https://doi.org/10.5209/rev_ESLC.2012.v12.38728

Siudzińska N., 2016, Formacje ekspresywne we współczesnym języku polskim (na przykładzie wybranych pospolitych nazw osobowych), Warszawa: Bel Studio.

Waszakowa K., 2017, Kontekstowe innowacje słowotwórcze w internetowych tekstach publicystycznych i w ich komentarzach. Studium przypadku, w: B. Tošović, A. Wonisch (red.), Wortbildung und Internet, Graz: Institut für Slawistik der Karl-Franzens-Universität Graz — Kommission für Wortbildung beim Internationalen Slawistenkomitee, s. 499–512.

Wróbel H., 1973, Schematy słowotwórcze polskich hipokorystyków, „Prace Naukowe Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Prace Językoznawcze” 2, s. 27–49.