Language as a tool for discrediting the image of TVN journalists in the public service television programme How They Lie
DOI:
https://doi.org/10.18778/0208-6077.58.2.29Keywords:
language discreditation, public communication, media, rhetoric of contemptAbstract
The main aim of the article is to characterize the deprecatory terms applied to TVN journalists on public television in a programme Jak oni kłamią (How They Lie). The subject of description consists of periphrastic expressions harming the good name of presenters of news and current affairs programmes (among others, news programme Fakty, programme Fakty po Faktach), for example: szamani z Wiertniczej, czarodzieje słowa i obrazu z Wiertniczej, funkcjonariusze z Wiertniczej, medialni zagończycy, medialno-polityczne plemię, pożyteczni idioci. The article also focuses on pejorative expressions aimed directly at well-known journalists, for example: wódz szamanów (Piotr Kraśko), samozwańczy mentor w tematyce LGBT (Piotr Jacoń), główna zaklinaczka rzeczywistości (Katarzyna Kolenda- Zaleska), służbistka TVN-u (Monika Olejnik). The linguistic forms discussed in the text flagrantly violate the principles of word ethics and the journalistic code of conduct.
Downloads
References
Bralczyk J., 1999, O używaniu języka w polskiej polityce w latach dziewięćdziesiątych, w: W. Pisarek (red.), Polszczyzna 2000. Orędzie o stanie języka na przełomie tysiącleci, Kraków: Ośrodek Badań Prasoznawczych, Uniwersytet Jagielloński, s. 197–226.
Cegieła A., 2012, O retoryce pogardy i wykluczenia w polskim dyskursie publicznym, „Poradnik Językowy”, z. 9, s. 14–25.
Dereń B., 2005, Pochodne nazw własnych w słowniku i w tekście, Opole: Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego.
Doroszewski W., 1982a, O idiomatyczności języków, w: W. Doroszewski, Język, myślenie, działanie. Rozważania językoznawcy, Warszawa: PWN, s. 130–148.
Doroszewski W., 1982b, Słowo narzędziem myśli i działania, w: W. Doroszewski, Język, myślenie, działanie. Rozważania językoznawcy, Warszawa: PWN, s. 48–51.
Eliade M., 2001, Szamanizm i archaiczne techniki ekstazy, przekł. K. Kocjan, Warszawa: PWN.
Gadomski W., 2022, Opozycja potrzebuje strategów, a nie zagończyków; https://wyborcza.pl/7,75968,29058089,opozycja-potrzebuje-strategow-a-nie-zagonczykow.html (dostęp: 25.02.2024).
Goban-Klas T., 2000, Granice wolności mediów, w: Z. Bauer, E. Chudziński (red.), Dziennikarstwo i świat mediów, Kraków: Universitas, s. 411–422.
Górka M., 2010, POPIS-owa dyskredytacja, czyli rywalizacja partyjna w kampanii wyborczej w 2007 roku, „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio K. Politologia”, nr 17/1, s. 107–130.
Kamler M. (red.), 2001, PWN Leksykon. Wojsko, wojna, broń, Warszawa: PWN.
Karta etyczna mediów; https://centruminformacji.tvp.pl/15781069/karta-etycznamediow (dostęp: 27.02.2024).
Karwat M., 2001, Sztuka manipulacji politycznej, Toruń: Adam Marszałek.
Karwat M., 2006, O złośliwej dyskredytacji. Manipulowanie wizerunkiem przeciwnika, Warszawa: PWN.
Karwat M., 2007, Teoria prowokacji. Analiza politologiczna, Warszawa: PWN.
Krzyżanowski P., Nowak P. (red.), 2004, Manipulacja w języku, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.
Łupak S., 2023, TVP Info znów atakuje TVN. „Złośliwe kopiowanie”; https://teleshow.wp.pl/tvp-info-znow-atakuje-tvn-zlosliwe-kopiowanie-6915617762183904a (dostęp: 8.02.2024).
Michalewski K., 2004, Telewizyjna manipulacja zespolona, w: P. Krzyżanowski, P. Nowak (red.), Manipulacja w języku, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, s. 187–197.
Nowak P., Zimny R., 2009, Słownik polszczyzny politycznej po 1989 roku, Warszawa: PWN.
Ogonowska A., 2003, Edukacja medialna. Klucz do rozumienia społecznej rzeczywistości, Kraków: Towarzystwo Naukowe Societas Vistulana.
Ostafiński W., 2021, Wojna czy rywalizacja? Techniki wzajemnej dyskredytacji mediów, „Studia Medioznawcze”, t. 22, nr 2 (85), s. 937–947. https://doi.org/10.33077/uw.24511617.sm.2021.2.331 DOI: https://doi.org/10.33077/uw.24511617.sm.2021.2.331
Pisarek W., 2000, Kodeksy etyki dziennikarskiej, w: Z. Bauer, E. Chudziński (red.), Dziennikarstwo i świat mediów, Kraków: Universitas, s. 423–434.
Sobczak B., 2011, Medialne obrazy świata z perspektywy retorycznej (na przykładzie recepcji medialnej śmierci i pochówku Czesława Miłosza). „Poznańskie Studia Polonistyczne. Seria Językoznawcza”, t. 18, nr 2, s. 35–45. https://doi.org/10.14746/pspsj.2011.18.2.3 DOI: https://doi.org/10.14746/pspsj.2011.18.2.3
Stanowisko Rady Języka Polskiego w sprawie stanu debaty publicznej, https://rjp.pan.pl/ (dostęp: 27.01.2024).
Szmyd J., 2012, Medialny obraz rzeczywistości jako główna orientacja poznawcza i praktyczna w świecie, w: K. Pokorna-Ignatowicz (red.), Mediany obraz rodziny i płci, Kraków: Oficyna Wydawnicza AFM, s. 11–46.
Szyjewski A., 2005, Szamanizm, Kraków: Wydawnictwo WAM.
Tokarski J., 1938/1939, Językoznawstwo a walka o pogląd na świat, „Poradnik Językowy”, z. 3, s. 26–31.
USJP – Dubisz S. (red.), 2003, Uniwersalny słownik języka polskiego, t. I–IV, Warszawa: PWN.
Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20170001414/U/D20171414Lj.pdf (dostęp: 3.02.2024).
WSJP PAN – Żmigrodzki P. (red.), Wielki słownik języka polskiego PAN, Kraków, http://www.wsjp.pl (dostęp: 30.09.2023).
Zasady etyki dziennikarskiej w Telewizji Polskiej S.A. – informacja, publicystyka, reportaż, dokument, edukacja, https://s.tvp.pl/repository/attachment/0/e/e/0eea386c0fa-98ad0c49f73f1a9f7c8e71445347977947.pdf (dostęp: 27.02.2024).
Zygiel A., 2024, „Zagończyk partyjny”. Trzaskowski uderza w Bocheńskiego, https://wiadomosci.wp.pl/zagonczyk-partyjny-trzaskowski-uderza-w-bochenskiego-6992542180199392a (dostęp: 25.02.2024).
Downloads
Published
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
How to Cite
