Struktura i znaczenie terenów zieleni w Łodzi na tle dużych ośrodków miejskich w Polsce

Arkadiusz Niewiadomski

doi:10.18778/1427-9711.12.03

Autor

Arkadiusz Niewiadomski Uniwersytet Łódzki, Wydział Nauk Geograficznych, Pracownia Gleboznawstwa i Geoekologii, Katedra Geografii Fizycznej

DOI:

https://doi.org/10.18778/1427-9711.12.03

Słowa kluczowe:

zieleń miejska, Łódź, zagospodarowanie przestrzenne, krajobraz miejski

Abstrakt

Artykuł dotyczy określenia roli w strukturze miasta oraz wszechstronnego znaczenia terenów zieleni w podziale na podstawowe kategorie. W pracy wskazano mnogość funkcji niektórych obiektów oraz skalę ich oddziaływania w przestrzeni. Główną część stanowi analiza porównawcza udziału powierzchni zajmowanej przez poszczególne rodzaje terenów zieleni w ogólnej powierzchni wybranych dużych miast w Polsce z uwzględnieniem zmian jakie zaszły w okresie ostatnich kilkunastu lat. Zwrócono także uwagę na problemy związane z pielęgnacją i dostępnością terenów zieleni. Wyniki analizy wykazały, iż Łódź jest jednym z najbardziej „zielonych” miast w Polsce, a niektóre kategorie terenów zieleni odgrywają szczególną rolę w ekologii miasta i gospodarce przestrzennej.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Andrzejewski R., 1975, Problemy ekologiczne kształtowania środowiska w mieście, „Wiadomości Ekologiczne”, 21, 3, s. 175–186.

Bach A., Pawłowska B., 2007, Wpływ zanieczyszczenia środowiska na stan roślinności drzewiastej w Krakowie, „Czasopismo Techniczne”, 10 — Architektura, 5A, s. 114‒ 116.

Bazan-Krzywoszańska A., 2005, Polityka przestrzenna a tereny zielone na przykładzie miasta Zielona Góra, Teka Komisji Architektury, Urbanistyki i Studiów Krajobrazowych, I/2005, s. 119‒127.

Czekiel-Świtalska E., 2010, Rola zieleni w mieście na przykładzie centrum Szczecina, „Przestrzeń i Forma”, 13, s. 165‒182.

Czerwieniec M., Lewińska J., 2000, Zieleń w mieście, Wydawnictwo IPGiK, Kraków, ss. 82.

Dusza-Dobek A., 2012, Badania geochemiczne gleb w wybranych parkach Warszawy, „Biuletyn Państwowego Instytutu Geologicznego”, 450, s. 35‒46.

Jaroszewska-Brudnicka R., Brudnicki R., 2011, Obszary przyrodniczo cenne jako element przestrzeni publicznej miasta, Studia i Materiały CEPL w Rogowie, 13, 3 (28), s. 213‒218.

Jaszczak R., 2008, Las i gospodarka leśna w zasięgu oddziaływania miast w Polsce, Studia i Materiały CEPL w Rogowie, 3 (19), s. 152‒171.

Łódź Europejską Zieloną Stolicą do 2020 roku, 2011, Raport projektu w ramach XIV Akademii Letniej pt. Wyzwania Zrównoważonego Rozwoju w Polsce, Łódź, ss. 166 http://www.sendzimir.org.pl

Matczak A., 1994, Tereny zielone w strukturze Łodzi, „Kronika Miasta Łodzi”, 1/94, s.69‒80.

Matczak A., 1995, Wykorzystanie wypoczynkowe terenów zielonych miasta Łodzi, „Acta Universitatis Lodziensis, Folia Geographica”, 19, s. 83‒100.

Meyer B., 2011, Tereny leśne Szczecina jako obszar aktywności turystycznej i rekreacyjnej mieszkańców, Studia i Materiały CEPL w Rogowie, 13, 3 (28), s. 207‒212.

Mierzejewska L., 2004, The natural environment in the sustainable development of towns: the example of Poznań, Dela, 21, s. 593‒602. DOI: https://doi.org/10.4312/dela.21.593-602

Mowszowicz J. (red.), 1962, Parki Łodzi, Wydawnictwo ŁTN, Łódź, ss. 244.

Niedbała M., Smolińska B., Król K., 2010, Zanieczyszczenia gleb miejskich miasta Łodzi wybranymi pierwiastkami śladowymi, „Chemia Spożywcza i Biotechnologia”, 74, 1081, s. 29‒38

Pancewicz A., 2007, Rola elementów środowiska przyrodniczego w procesie odnowy zdegradowanego krajobrazu miejskiego, „Czasopismo Techniczne”, 10 — Architektura, 5A, s. 64‒66.

Przesmycka N., 2005, Przeobrażenia historycznych terenów zielonych Lublina do 1939 roku, Teka Komisji Architektury, Urbanistyki i Studiów Krajobrazowych, I/2005, s. 157‒167.

Słodczyk J., 2001, Przestrzeń miasta i jej przeobrażenia, „Studia i monografie”, 298, s. 243–248.

Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi — założenia rozwoju, 2009, Miejska Pracownia Urbanistyczna, Łódź, ss. 74 http://www.mpu.lodz.pl

Sutkowska E., 2006, Współczesny kształt i znaczenie zieleni miejskiej jako zielonej przestrzeni publicznej w strukturze miasta — przestrzeń dla kreacji, Teka Komisji Architektury, Urbanistyki i Studiów Krajobrazowych, II/2006, s. 184‒192.

Szulczewska B., Kaliszuk E., 2005, Koncepcja systemu przyrodniczego miasta: geneza, ewolucja i znaczenie praktyczne, Teka Komisji Architektury, Urbanistyki i Studiów Krajobrazowych, I/2005, s. 7‒24.

Szwalec A., Mundała P., 2012, Zawartość Cd, Pb, Zn i Cu w glebach wybranych parków Krakowa, „Ochrona Środowiska i Zasobów Naturalnych”, 53, s. 63‒72.

Świercz A., 2011, Zieleń miejska w systemie przyrodniczym Kielc — kształtowanie, wskaźniki, „Problemy Ekologii Krajobrazu”, 39, s. 173‒184.

Tołoczko W., Niewiadomski A., Trawczyńska A., 2009, Influence of salinity on the sorptive features in soils of Lodz city centre, “Ecological Chemistry and Engineering”, ser. A, 16, 4, s. 465‒474.

Urbański P., Krzyżaniak M., Rydzewska A., 2009, Zieleń Poznania i innych miast w Polsce, „Nauka‒Przyroda‒Technologie”, 3, 1, s. 1‒10.

http://bip.zzm.lodz.pl/dofinansowanie.html [online], dostęp z dn. 09.12.2013.

http://www.botaniczny.lodz.pl/historia-ogrodu.html [online], dostęp z dn. 09.12.2013.

http://www.zoo.lodz.pl [online], dostęp z dn. 09.12.2013.

http://www.sendzimir.org.pl/sites/default/files/Raport%20z%20projektu%20Lodz%20Europejska%20Zielona%20Stolica%20do%202020%20roku.pdf [online], dostęp z dn. 15.11.2013.

http://www.mpu.lodz.pl/page/bip.php?str=276 [online], dostęp z dn. 10.04.2012.