„…łagodne, spokojne i szczęśliwe zmartwychwstanie” – teologiczny i związany z religią naturalną wymiar pochówków w kryptach

Abstrakt

Od lat trwa ożywiona dyskusja na temat tego, czy w chrześcijańskiej Europie istniała tradycja celowych mumifikacji, jako że w kryptach rodzinnych i kościelnych odnaleziono setki naturalnie zmumifikowanych ciał przedstawicieli elit społecznych. W większości przypadków jednak powodem tego typu naturalnych mumifikacji była dobra wentylacja krypt. Poza swym dynastycznym i reprezentatywnym charakterem, krypty ze szczelnie zamkniętymi trumnami prawdopodobnie rozumiano jako przestrzenie ochronne, mające ułatwić wskrzeszenie ciała w dniu ostatecznym. Fizyczne zmartwychwstanie stanowiło dogmat od początku chrześcijaństwa do XX w., jak również fakt religii naturalnej. Wiele inskrypcji na trumnach i ścianach krypt świadczy o nadziei na „szczęśliwe zmartwychwstanie”. Wiara w zmartwychwstanie jest powszechna dla wszystkich wyznań, choć prawdopodobnie to protestantyzm rozpowszechnił pochówki w kryptach. Jednakże dostęp do złożoności „krypty” uzyskać można wyłącznie poprzez zrozumienie interakcji między różnymi aspektami społecznymi i religijnymi.