Ruchy społeczne konsensusu i ich znaczenie w globalizującym się świecie ‒ przykład Ruchu Focolari

Natalia Wielecka

doi:10.18778/0208-600X.47.03

Autor

Natalia Wielecka Association for Culture and Education

DOI:

https://doi.org/10.18778/0208-600X.47.03

Słowa kluczowe:

ruchy społeczne konsensusu, podmiotowość społeczna, orientacja kulturowa, socjalizacja

Abstrakt

Zjawisko ruchów konsensusu zasługuje na uwagę badacza przede wszystkim ze względu na masowość i skuteczność szerokiego spektrum działań społecznych; wart zbadania jest także fenomen konstruktywnego zaangażowania społecznego w wymiarze zarówno indywidualnym, jak i wspólnotowym. Ważne znaczenie społeczne tego typu ruchów polega m.in. na tym, że współtworzą one jakby nowy „stan skupienia społecznego” oraz katalizują proces tworzenia się nowych orientacji kulturowych. Dążą do uzyskania kontroli nad historycznością poprzez czynne uczestnictwo w strukturyzowaniu świata globalnego.

Ruch Focolari istnieje od lat 40. XX w. Jest obecny w 182 krajach, liczy ponad 2 mln członków i sympatyków, głównie katolików, ale też ok. 50 tys. przedstawicieli innych wyznań, ok. 30 tys. wyznawców innych religii, oraz ok. 70 tys. osób niewierzących, którzy wspólnie angażują się w rozwiązywanie problemów społecznych na wszystkich poziomach ‒ globalnym, międzynarodowym, lokalnym i interpersonalnym. Strategia działań tego ruchu oparta jest na wartościach uniwersalnych.

Bibliografia

Araújo V. (2008), Nowi ludzie, “Nowe Miasto”, No. 2‒3, pp. 96‒99.

Araújo V. (2009), “Świecki” Bóg, “Nowe Miasto”, No. 3‒4, pp. 44‒45.

Castells M. (2008), Siła tożsamości, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Della Porta D., Diani M. (2009), Ruchy społeczne, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.

Giddens A. (2001), Nowoczesność i tożsamość, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Giddens A. (2006), Socjologia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Lubich C. (1997), Zalążki nowego ludu. Fragmenty przemówienia Chiary Lubich wygłoszonego po otrzymaniu nagrody UNESCO za “Wychowanie dla pokoju”, “Nowe Miasto”, No. 1, pp. 8‒9.

Lubich C. (2007), Charyzmat jedności, Wydawnictwo M, Kraków.

Statuti Generali Opera di Maria (1999), CittàNuova, Roma.

Sztompka P. (2005), Socjologia zmian społecznych, Wydawnictwo Znak, Kraków.

Szymczyk J. (red.) (2010), Wartości. Interesy. Struktury społeczne. Uwarunkowania ludzkiej kreatywności i partycypacji w życiu publicznym, NORBERTINUM, Lublin.

Touraine A. (1988), Return of the Actor: Social Theory in Postindustrial Society, University of Minnesota Press, Minneapolis.

Touraine A. (1995), Wprowadzenie do analizy ruchów społecznych, [in:] J. Szczupaczyński (red.), Władza i społeczeństwo, Vol. 1, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa, pp. 212‒225.

Touraine A. (2006), Rola podmiotu w społeczeństwach nowoczesnych, [in:] A. Jasińska-Kania, L. Nijakowski, J. Szacki, M. Ziółkowski (red.), Współczesne teorie socjologiczne, Vol. 2, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa, pp. 769‒788.

Zanzucchi M. (1997), Nagroda UNESCO dla Chiary Lubich, “Nowe Miasto”, No. 1, pp. 8‒9.