Socjalizacja radykalna? Analiza procesu socjalizacji wtórnej w środowisku tenisa stołowego

Abstrakt

Artykuł został poświęcony analizie procesu socjalizacji wtórnej w środowisku tenisa stołowego. Sportowe zbiorowości stanowią specyficzne studium przypadku w tym kontekście, bowiem procesy socjalizacji wtórnej zachodzące w nich zdają się mieć charakter bardziej radykalny. Środowisko sportowe charakteryzuje się wysoce specyficznymi cechami oraz przekazywanymi wartościami, a zainteresowanie tym fenomenem może potęgować fakt, iż sport jest obszarem relatywnie słabiej przebadanym pod kątem socjalizacyjnego wpływu na jednostkę. Głównym celem tekstu jest zatem analiza specyfiki środowiska tenisa stołowego jako środowiska socjalizacji wtórnej. Celami bardziej szczegółowymi są kwestie dotyczące specyficznych więzi i relacji wytwarzających się w takim środowisku, specyficznego systemu komunikacyjnego (slangu i charakterystycznych znaczeń) oraz wpływu środowiska sportowego na relacje tenisistów ze światem poza sportowym. Przeprowadzona analiza jakościowa pozwoliła odkryć wyjątkowe wzory, które cechują proces socjalizacji w środowisku sportowym. Wśród tych wzorów należy wskazać zamazywanie się granic między wartościami nabytymi w środowisku sportowym a światem zewnętrznym, badani przenosili bowiem pryncypia sportowe do praktyk życia codziennego. Totalność socjalizacji w środowisku sportowym wpływa także na wytwarzanie się specyficznej „bańki” socjalizacyjnej, oraz problemy w nawiązywaniu relacji z osobami nie należącymi do świata sportu: środowisko sportowe stawało się dla wielu badanych rzeczywistością samą w sobie, generującą więzi, zasady i wzorce komunikacyjne jego uczestników.