Język w nieładzie i zatarte punkty odniesienia w Żeglującym mieście Paula Willemsa (1966)

Abstrakt

Paul Willems (1912-1997) jest pochodzącym z Flandrii francuskojęzycznym pisarzem, który otrzymał w 1980 roku nagrodę literacką Quinquennial Award of French Literature from Belgium. Jego dzieło wpisuje się w literacki nurt „belgijskości” – dyskurs obejmujący ambiwalentną relację między kulturą zdewaluowaną i rodzimą (belgijska kultura w wersji francuskiej), a zewnętrzną i ujednoliconą (francuska kultura pochodząca z Francji). Poprzez analizę języka i przestrzeni w Żeglującym mieście wykazuję, że Willems dąży do kulturowej degeneracji (typowej dla „belgijskości”), aby potwierdzić unikalny charakter belgijskiej tożsamości. Według Willemsa nie jest ona oparta na określonym języku i przestrzeni, w przeciwieństwie do tożsamości francuskiej, ukształtowanej za pomocą ujednoliconego języka i wyraźnych odniesień przestrzennych. Te dwa aspekty ulegają w sztuce Willemsa zatarciu, aby definiować belgijską tożsamość raczej poprzez to, czym nie jest, niźli to, czym jest.