„Kocham Cię” jako performatyw

Maciej Sergiusz Piotrkowski

doi:10.18778/1505-9057.48.21

Authors

Maciej Sergiusz Piotrkowski Katedra Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej, Uniwersytet Łódzki

DOI:

https://doi.org/10.18778/1505-9057.48.21

Keywords:

performative act, language in action, emotions in language, expressing feelings

Abstract

The phrase “I love you” is usually associated with a description of the sender’s sentiment. As something that talks about the emotional state of the speaker. However, this is not always the case. There are cases of using this phrase that do not serve cognitive function, when “I love you” does not “inform” about the sender’s feelings state. These words have in these cases the driving force, they are the action. The formulation which is “the doing of a certain action”, John L. Austin calls a “performative utterance,” or a “performative”. “I love you” seems to meet the conditions for such classification in at least three cases, i.e. when this sentence is pronounced to create a relationship (this is usually its first formulation by the sender and the receiver, although the time elapsed between the two statements may be long). Second, when we have the situation of renewing such a commitment – to be in a relationship and take actions for its benefits. And finally, when other forms of showing love are impossible for a variety of reasons.

Downloads

Download data is not yet available.

Author Biography

Maciej Sergiusz Piotrkowski, Katedra Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej, Uniwersytet Łódzki

Absolwent Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Obecnie kończy studia doktoranckie na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego. Przygotowuje też pracę doktorską w Zakładzie Teorii i Praktyki Komunikacji na tymże wydziale, pod kierunkiem prof. dr hab. G. Habrajskiej. Jego zainteresowania badawcze to przede wszystkim praktyka językowa oraz komunikacyjne aspekty sztuk performatywnych.

References

Austin J.L., Jak działać słowami [w:] J.L. Austin, Mówienie i poznawanie, przeł., wstępem i przypisami opatrzył oraz skorowidz sporządził B. Chwedeńczuk, Warszawa 1993, s. 545–708.

Awdiejew A., Habrajska G., Wprowadzenie do gramatyki komunikacyjnej, t. 2, Łask 2006.

Data K., W jaki sposób językoznawcy opisują emocje, „Język a Kultura”, t. 14: Uczucia w języku i w tekście, red. I. Nowakowska-Kempna, A. Dąbrowska, J. Anusiewicz, Wrocław 2000, s. 245–252.

Doroszewski, W., Język, myślenie, działanie. Rozważania językoznawcy, Warszawa 1982.

Duszak A., Pawlak N., Anatomia gniewu. Emocje negatywne w językach i kulturach świata, Warszawa 2003.

Goleman D., Inteligencja emocjonalna, przeł. A. Jankowski, Poznań 1997.

Grabias, S., O ekspresywności języka: ekspresja a słowotwórstwo, Lublin 1981.

Nowakowska-Kempna I., Konceptualizacja uczuć w języku polskim. Część II. Data, Warszawa 2000.

Rusbult C.E., Johnson D.J., Morrow G.D., Impact of Couple Patterns of Problem Solving on Distress and Nondistress in Dating Relationships, „Journal of Personality and Social Psychology” 1986, vol. 50, no. 4, s. 744–753.

Shakespeare W., Romeo i Julia, [w:] W. Shakespeare, Romeo i Julia. Hamlet. Makbet, przeł. S. Barańczak, Kraków 2006.

Sternberg R.J., A Triangular Theory of Love, „Psychological Review” 1986, no. 93(2), s. 119–135.

Wojciszke B., Psychologia miłości, Gdańsk 2003.