Między nomen appellativum a nomen proprium w poznańskich księgach ziemskich z XIV i XV wieku

Autor

  • Maria Trawińska Polska Akademia Nauk, Instytut Slawistyki

DOI:

https://doi.org/10.18778/0208-6077.51.01.13

Słowa kluczowe:

onomastyka, antroponimy, apelatyw antroponimiczny

Abstrakt

The article discusses the transition of words from the category of common names to the category of proper names. The way of naming people in the fourteenth- and fifteenth-century court books indicates that it was a long process, in which the common denomination (e.g. voivode, castellan) fulfilled a double function before it became a proper name. In the complex descriptive and binominal formations it was additional information. When occurred alone, it often meant not only a common name, but also pointed to a particular person, i.e., it belonged to the transition phase between the nomen appellativum and nomen proprium.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Ayer A.J., 1960, Imiona własne a deskrypcje, „Studia Filozoficzne”, nr 5.

Bańkowski A., 2011, Lekcje wątpliwe staropolskich antroponimów dwuczłonowych, w: tenże, Opuscula linguistica selecta, Wydawnictwo Akademii Jana Długosza, Częstochowa.

Cieślikowa A., 1988, Przenoszenie apelatywów do kategorii nazw osobowych, w: K. Zierhoffer (red.), V Ogólnopolska Konferencja Onomastyczna. Księga referatów, Wydawnictwo Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, Poznań.

Cieślikowa A., 1990, Staropolskie odapelatywne nazwy osobowe. Proces animizacji, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław.

Cieślikowa A., 1991, Derywacja paradygmatyczna w staropolskiej antroponimii, Wydawnictwo Instytutu Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk, Kraków.

Cieślikowa A., 2000, Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków, cz. 1.

Gąsiorowski A. (red.), 1985, Urzędnicy wielkopolscy XII–XV wieku. Spisy, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław.

Grzybowski S., 1957, Nazwisko i jego stałość jako elementy identyfikacji osoby w dawnym prawie polskim, „Onomastica”, nr 2.

Kucała M., 1968, Odbicie słownictwa pospolitego w staropolskich nazwach osobowych, „Język Polski”, t. XLVIII.

Kotarbiński T., Marciszewski W., Czarnota K., 1970, Encyklopedia logiki, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław.

Rymut K., 2003a, Granica czy strefa przejściowa między nomen appellativum a nomen proprium, w: tenże, Szkice onomastyczne i historycznojęzykowe, Wydawnictwo Instytutu Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk, Kraków.

Rymut K., 2003b, Antroponomastykon XVI-XVIII wieku — propozycje i założenia, w: tenże, Szkice onomastyczne i historycznojęzykowe, Wydawnictwo Instytutu Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk, Kraków.

Rymut K., 2003c, Apelatywy antroponimiczne i ich miejsce w etymologii słowiańskiej, w: tenże, Szkice onomastyczne i historycznojęzykowe, Wydawnictwo Instytutu Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk, Kraków.

Rymut K., 2003d, Apelatywy onimiczne i ich miejsce w systemie języka, w: tenże, Szkice onomastyczne i historycznojęzykowe, Wydawnictwo Instytutu Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk, Kraków.

Rzetelska-Feleszko E., 1988, Znaczenie nazw własnych w procesie komunikacji językowej, w: K. Zierhoffer (red.), V Ogólnopolska Konferencja Onomastyczna. Księga referatów, Wydawnictwo Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, Poznań.

Taszycki W. (red.), 1965–1987, Słownik staropolskich nazw osobowych, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław.

Trawińska M., 2012, Jak identyfikowano ludzi w średniowiecznych księgach sądowych, w: M. Korytkowska i in. (red.), Z polskich studiów slawistycznych, seria 12: Językoznawstwo. Prace na XV Międzynarodowy Kongres Slawistów w Mińsku 2013, Polska Akademia Nauk Komitet Słowianoznawstwa, Warszawa.

Trawińska M., 2010a, Grafia najstarszej księgi ziemskiej poznańskiej, w: M. Kuźmicki, M. Osiewicz (red.), Dokument pisany w badaniach historyka języka polskiego, Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra.

Trawińska M., 2010b, Grafia nazw własnych w XIV-wiecznej poznańskiej księdze ziemskiej, w: I. Sarnowska-Giefing (red.), Miasto w perspektywie onomastyki i historii, Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Poznań.

Trawińska M., (2014), Nazwy własne w poznańskiej księdze ziemskiej, w: taż, Rękopis najstarszej poznańskiej księgi ziemskiej (1386–1400). Wokół analizy filologicznej, Wydawnictwo Rys, Warszawa.

http://www.nazwiska-polskie.pl [dostęp: 01 IX 2016].

Pobrania

Opublikowane

24-04-2017

Numer

Dział

Articles

Jak cytować

Trawińska, Maria. 2017. “Między Nomen Appellativum a Nomen Proprium W poznańskich księgach Ziemskich Z XIV I XV Wieku”. Acta Universitatis Lodziensis. Folia Linguistica 51 (1): 199-206. https://doi.org/10.18778/0208-6077.51.01.13.