Z rodziną wychodzi się najlepiej na zdjęciu. Relacje Raskolnikowów w powieści Zbrodnia i kara Fiodora Dostojewskiego

Abstrakt

Tematem artykułu jest próba analizy rodziny Raskolnikowów oraz relacji pomiędzy poszczególnymi jej członkami w powieści Zbrodnia i kara Fiodora Dostojewskiego.

W badaniach wykorzystano metody psychoanalizy Jacques’a Lacana i Carla Gustava Junga oraz hermeneutykę.

Człowiek jako stworzenie stadne od zarania dziejów tworzy swego rodzaju rodziny. Rodzina jest podstawową i bardzo ważną grupą społeczną, do której przynależą ludzie. Rodzice uczą dzieci zachowań i reakcji na dane sytuacje, przekazują im zasady moralne i poświęcają się dla prawidłowego rozwoju potomstwa. Rodzice są wzorami do naśladowania dla dzieci i na podstawie obserwacji zachowań dorosłych dzieci kształtują swój charakter, mechanizmy obronne oraz światopogląd. Ważnym nauczycielem umiejętności interpersonalnych jest również rodzeństwo, które uczy między innymi kompromisów, zdolności negocjowania oraz odpowiedzialności za innych. Rodzina Raskolnikowów jest niepełna z powodu samobójczej śmierci ojca, którego nieobecność odbiła się na życiu Pulcherii, Rodiona i Awdotii. Mimo trudnej sytuacji życiowej, ubóstwa i różnorakich problemów, każdy z członków rodziny okazuje wobec innych szacunek, troskę i gotowość do poświęceń. Każde z nich przedkłada dobro innych nad swoje, nie oczekując niczego w zamian. Zbrodnia Rodiona wpłynęła na jego relacje z matką i siostrą, przez co ich stosunki uległy pogorszeniu, lecz ostatecznie losy każdego z bohaterów kończą się szczęśliwie.