Stare media w defensywie? Znaczenie i funkcje podręcznika do nauczania JPJO w mediasferze nowych mediów

Autor

  • Miłosz Babecki Uniwersytet Warmińsko-Mazurski, Instytut Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej, Zakład Filmu i Nowych Mediów image/svg+xml

DOI:

https://doi.org/10.18778/0860-6587.21.24

Słowa kluczowe:

język polski, media tradycyjne, nowe media, środowisko internetowe, wirtualizacja, media taktyczne

Abstrakt

Dostępne od pewnego czasu na rynku smartfony i tablety wyposażone są w oprogramowanie oraz funkcje pozwalające na ograniczone komunikowanie się w języku obcym bez jego znajomości. Choć jest to obecnie możliwe jedynie na poziomie A1, już teraz znajdujące się w bazach danych zasoby leksykalne, konstrukcje składniowe połączone z możliwością głosowej manifestacji mogą konkurować z tematyką ujętą w początkowych rozdziałach książek, np. do nauki JPJO. W związku z powyższym problematyka niniejszego artykułu poświęcona jest namysłowi nad rolą i funkcjami podręcznika (starego medium), wypieranego przez technologię mediów nowych, gdy uczestnikami zajęć są studenci należący do tzw. Generacji C, pokolenia korzystającego niemal wyłącznie z mediów podłączonych do sieci WWW. 

Bibliografia

Babecki M., 2010, Geneza pornografizacji przekazu w cyfrowej rozrywce krzemowych Kolumbów. Przypadek polski, „Media – Kultura Komunikacja Społeczna”, nr 6.

Baldry A., Thibault P.J., 2006, Multimodal transcription and text analysis, London.

Beliczyński J., 1999, Planowanie mediów w zarządzaniu reklamą, Kraków.

Bretz R., 1971, A taxonomy of communication media, New Jersey.

Golka M., 2008, Socjologia kultury, Warszawa.

Grzenia J., 2012, Komunikacja językowa w Internecie, Warszawa.

Hague P., 2006, Badania marketingowe w praktyce. Planowanie, metodologia i ocena wyników, Gliwice.

Jenkins F., 1992, Textual poachers. Television fans and participatory culture, New York.

Komorowska H., 1999, O programach prawie wszystko, Warszawa.

Levinson P., 1999, Miękkie ostrze. Naturalna historia i przyszłość rewolucji informacyjnej, Warszawa.

Lievrouw L., 2012, Media alternatywne i zaangażowane, Warszawa.

Mencwel A., 2006, Ekwiwalencja zamiast reprezentacji, „Przegląd Kulturoznawczy”, nr 1.

Pickett P,. 2014, Who is generation C [online], http://www.jobsearchtech.about.com/od/techindustrybasics/a/Generation_C.htm [16.03.2014].

Prensky M., 2001, Digital natives, digital immigrants [online], http://www.nnstoy.org/download/technology/DigitalNatives-DigitalImmigrants.pdf [20.04.2014].

Schell J., 2008, The art of game design, New York.

Sitarski P., 2002, Rozmowa z cyfrowym cieniem. Model komunikacyjny rzeczywistości wirtualnej, Kraków.

Tadeusiewicz R., 2002, Społeczność Internetu, Warszawa.

Tapscott D., 2010, Cyfrowa dorosłość, Warszawa.

Welsch W., 2005, Estetyka poza estetyką. O nową postać estetyki, Kraków.

Pobrania

Opublikowane

01.01.2014

Jak cytować

Babecki, Miłosz. 2014. “Stare Media W Defensywie? Znaczenie I Funkcje podręcznika Do Nauczania JPJO W Mediasferze Nowych mediów”. Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców 21 (January). https://doi.org/10.18778/0860-6587.21.24.