Program zajęć dydaktycznych z przedmiotu „Geografia turystyczna Polski” na studiach z geografii turyzmu i hotelarstwa na UŁ
DOI:
https://doi.org/10.18778/0867-5856.9.2.10Pobrania
Bibliografia
Bajcar A., 1969, Regiony turystyczne Polski, „Geografia w Szkole”, z. 3-4.
Bar R., 1974, Geografia walorów turystycznych Polski, WSWF, Gdańsk.
Bar R., Doliński A., 1975, Geografia turystyczna Polski, PTE, Kraków.
Chudoba T., Dzierżanowski L., 1972, Geografia turystyczna Polski, PTE, Kraków.
Cudze chwalicie... Geografia turystyczna Polski (poradnik), 1994, Agencja DINO, Warszawa.
Dylik A., 1973, Geografia Polski. Krainy geograficzne, PZWS, Warszawa.
Encyklopedia geograficzna świata, t. X: Polska, 1997, Kraków.
Jackowski A. (red.), 1999, Miejsca święte Rzeczypospolitej. Leksykon, Znak, Kraków.
Kruczek Z., Sacha S., 1994, Geografia atrakcji turystycznych Polski, Kraków.
Leśko R., Klementowski K., 1979, Rejonizacja turystyczna (uwzględniająca nowy podział administracyjny) oraz określenie zasobów turystycznych podstawowych jednostek gospodarki przestrzennej w turystyce, „Biuletyn Informacyjny Instytutu Turystyki”, nr 1.
Lijewski T., Mikułowski B., Wyrzykowski J., 1998, Geografia turystyki Polski, PWE, Warszawa.
Lotz J., Schmidt M., Veser T., 1997, Skarby kultury i przyrody świata. Europa północna i środkowa, UNESCO - światowe dziedzictwo kulturalne i naturalne, HENTA, Warszawa.
Mileska J. M., 1963, Regiony turystyczne Polski, „Prace Geograficzne IG PAN”, nr 43.
MiIeska J. M. (red.), 1998, Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.



