Obiekty ideologiczne w argumentacji aksjologicznej
DOI:
https://doi.org/10.18778/1505-9057.48.05Słowa kluczowe:
argumentacja aksjologiczna, emocje, ideologia, obiekty ideologiczne, obiekty kulturoweAbstrakt
Argumentacja aksjologiczna odnosi się do kwestii dotyczących etyki, polityki albo estetyki. W tego rodzaju argumentacji źródłem gwaranta jest ogólna baza aksjologiczna, która składa się z przyjętych przez określoną grupę społeczną sądów wartościujących. Taki gwarant jest poparty przez ideologię, rozumianą jako względnie dobrze zorganizowany zbiór sądów wartościujących usankcjonowanych w ramach danej kultury. W argumentacji aksjologicznej sądy są reprezentowane przez obiekty kulturowe, które służą jako argumenty. Podklasą obiektów kulturowych są obiekty ideologiczne.
W dyskursie argumentacyjnym używa się definicji wartościujących, w których poszczególne obiekty indywidualne grają rolę definiendum, podczas gdy definiens jest reprezentowany przez nacechowane emocjonalnie obiekty ideologiczne. Głównym celem tego rodzaju dyskursu nie jest zmiana przekonań, ale indukowanie w odbiorcach emocji, które odwołują się do ideologii wyznawanych przez grupę, do której należy nadawca.
Celem niniejszego artykułu jest pokazanie, w jaki sposób konstruowane są obiekty ideologiczne i jak ich konstrukcja wpływa na emocjonalną podstawę argumentacji.
Pobrania
Bibliografia
Awdiejew A., Argumentacja aksjologiczna w komunikacji publicznej, [w:] Rozmowy o komunikacji 2. Motywacje psychologiczne i kulturowe w komunikacji, red. G. Habrajska, Łask 2008, s. 29–40.
Awdiejew A., Ideologia, postawa a komunikacja, [w:] Ideologie w słowach i obrazach, red. I. Kamińska-Szmaj, T. Piekot, M. Poprawa, Wrocław 2008, , s. 65–72.
Awdiejew A., Habrajska G., Typologia emotywnych aktów mowy, [w:] Wyrażanie emocji, red. K. Michalewski, Łódź 2006, s. 9–12.
Brandt R.B., Etyka. Zagadnienia etyki normatywnej i metaetyki, przeł. B. Stanosz, wstęp J. Hołówka, Warszawa 1996.
Fiehler R., How to do Emotions with Words: Emotionality in Conversations, [w:] The Verbal Communication of Emotions: Interdisciplinary Perspectives, red. S.R. Fussell, Mahwah 2002, s. 79–106.
Fleischer M., Ogólna teoria komunikacji, Wrocław 2007.
Freeman J.B., Systematizing Toulmin’s Warrants: An Epistemic Approach, „Argumentation” 2005, vol. 19, no. 3, s. 331–346.
Habrajska G., Przeżywanie ideologii, [w:] Ideologie w słowach i obrazach, red. I. Kamińska-Szmaj, T. Piekot, M. Poprawa, Wrocław 2008, s. 56–64.
Haidt J., Prawy umysł: dlaczego dobrych ludzi dzieli religia i polityka?, przeł. A. Nowak--Młynikowska, Sopot 2014.
Lewiński P.H., Neosofistyka: argumentacja retoryczna w komunikacji potocznej, Wrocław 2012.
Macagno F., The Argumentative Uses of Emotive Language (October 4, 2010), „Revista Iberoamericana de Argumentación” 2010, s 1–41. Dostępne na SSRN (Social Science Research Network): https://ssrn.com/abstract=1739820 [dostęp: 3.09.2018].
Michelli R., Emotions as Objects of Argumentative Constructions, „Argumentation” 2010, vol. 24, no. 1, s. 1–17.
Walton D.N., The Place of Emotion in Argument, Pennsylvania 1992.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

