Interaktywne słuchowisko „Alicja 0700” jako dzieło po wielokroć otwarte. Analiza i interpretacja

Eliza Matusiak

doi:10.18778/1505-9057.61.06

Autor

Eliza Matusiak Uniwersytet Łódzki, Wydział Filologiczny, Katedra Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej, ul. Pomorska 171/173, 90-236 Łódź https://orcid.org/0000-0003-2455-0245

DOI:

https://doi.org/10.18778/1505-9057.61.06

Słowa kluczowe:

słuchowisko, sztuka audialna, hipertekst dzieło otwarte

Abstrakt

Sztuka audialna ewoluuje wraz ze zmianami technologicznymi. Słuchowisko staje się formą interaktywną z pogranicza gatunków. Audialny spektakl interaktywny wykorzystuje język właściwy tradycyjnej sztuce radiowej, który zostaje oparty o hipertekstualny system relacji danych. Pozwala to na stworzenie nie tylko nowego rodzaju dzieła fonicznego, ale także wielu nowych, wariantywnych dróg odsłuchu i interpretacji. Artykuł za swój cel obiera prezentację interaktywnego dzieła audialnego Alicja 0700, jego cech i wyróżników genologicznych w kontekście pojęcia „dzieła otwartego”. Autorka za swą metodę badawczą wybrała analizę.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Biogram autora

Eliza Matusiak - Uniwersytet Łódzki, Wydział Filologiczny, Katedra Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej, ul. Pomorska 171/173, 90-236 Łódź

Eliza Matusiak – doktorantka w Katedrze Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Łódzkiego. W centrum jej badawczych zainteresowań znajduje się sztuka audialna – jej dokumentalna, ale przede wszystkim fikcjonalna strona. Obecnie opracowuje rozprawę doktorską poświęconą interaktywnym słuchowiskom o ergodycznym charakterze. Jest współautorką monografii Brzmienie Holocaustu. O reprezentacjach Zagłady w sztuce radiowej.

Bibliografia

Bachura Joanna, Odsłony wyobraźni. Współczesne słuchowiska radiowe, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2012.

Bachura Joanna, Pawlik Aleksandra, Znaczeniowa funkcja muzyki w słuchowisku, „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica” 2012, nr 3, s. 162–170.

Bardijewska Sława, Nagie słowo. Rzecz o słuchowisku, Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa 2001.

Barthes Roland, Światło obrazu. Uwagi o fotografii, przeł. Jacek Trznadel, Wydawnictwo KR , Warszawa 1996.

Bodzioch-Bryła Bogusława, Pietruszewska-Kobiela Grażyna, Regiewicz Adam, Konwergencja nowych mediów i literatury, w: Literatura – nowe media. Homo irretitus w kulturze literackiej XX i XXI wieku, red. Adam Regiewicz, Wydawnictwo im. Stanisława Podobioskiego, Częstochowa 2014, s. 29–61.

Dovey Jon, Kennedy Helen W., Kultura gier komputerowych, przeł. Tomasz Macios, Anna Oksiuta, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2011.

Eco Umberto, Dzieło otwarte, przeł. Lesław Eustachiewicz i in., Wydawnictwo W.A.B., Wydanie III , Warszawa 2008.

Filiciak Mirosław, Druk kontra piksele. Hipertekst w literaturze, w: Liternet. Literatura i internet, red. Piotr Marecki, Wydawnictwo Rabid, Kraków 2002, s. 119–126.

Godlewska-Byliniak Ewelina, Słuchowisko, w: Od aforyzmu do zinu. Gatunki twórczości słownej, red. Grzegorz Godlewski, Marta Rakoczy, Paweł Rodak, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2014, s. 451–461.

Grenda Magdalena, Zwrot performatywny w poznańskim teatrze alternatywnym po roku 1989 http://www.tematyzszewskiej.pl/index.php/2016/02/24/zwrot-performatywny-w-poznanskim-teatrze-alternatywnym-po-roku-1989/ [dostęp 20.06.2019].

Jenkins Henry, Kultura konwergencji. Zderzenie starych i nowych mediów, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2007.

Klimczak Kinga, Reportaże radiowe o krzywdzie i cierpieniu, Wydawnictwo Primum Verbum, Łódź 2011.

Kluszczyński Ryszard, Dramaturgia interaktywna. W poszukiwaniu nowego formatu widowiska audiowizualnego https://www.youtube.com/watch?v=ydISUs7rCzc [dostęp 5.09.2018].

Kluszczyński Ryszard, Teoretyczno-kulturowe i filozoficzne konteksty sztuki interaktywnej, w: Interaktywne media sztuki, red. Antoni Porczak, Wydawnictwo Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki, Kraków 2009, s. 7–54.

Lisowska-Magdziarz Małgorzata, Metodologia badań nad mediami – nurty, kierunki, koncepcje, nowe wyzwania, „Studia Medioznawcze” 2013, nr 2, s. 27–42.

Pisarski Mariusz, Ergodyczność… http://techsty.art.pl/hipertekst/teoria/ergodyzm.htm [dostęp 20.06.2019].

Pisarski Mariusz, Hipertekst i hiperfikcja, w: Liternet.pl, red. Piotr Marecki, Wydawnictwo Rabid, Kraków 2003, s. 285–291.

Pleszkun-Olejniczakowa Elżbieta, Muzy rzadko się do radia przyznają. Szkice o słuchowiskach i reportażach radiowych, Wydawnictwo Primum Verbum, Łódź 2012.

Prajzner Katarzyna, Tekst jako świat i gra. Modele narracyjności w kulturze współczesnej, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2009.

Richman Joe, Diaries and Detritus: One Perfectionist’s Search for Imperfection https://sites.duke.edu/homelessness/files/2010/08/Diaries-Detritus.pdf [dostęp 5.09.2018].

Simanowski Roberto, Hipertekst. Znamiona, badania, poetyka http://pressto.amu.edu.pl/index.php/pt/article/view/11538/11217 [dostęp 5.09.2018].

Zdzieborski Jacek, Hipertekst – różnorodność rozumienia pojęcia https://bit.ly/2oLIO B4 [dostęp 5.09.2018]. DOI: https://doi.org/10.21697/fp.2012.2.10