Traumy i chwały: polityka, narracje i pamięć pod rządami Partii Sprawiedliwości i Rozwoju w Turcji

Abstrakt

W artykule zbadano wykorzystanie pamięci jako narzędzia politycznego przez rząd Partii Sprawiedliwości i Rozwoju (AKP), podkreślając wpływ oficjalnej narracji historycznej na upamiętnienie konkretnych klęsk i zwycięstw, a także jej wpływ na zbiorową tożsamość. W ciągu ostatnich dwóch dekad pod rządami AKP Turcja przeszła transformację kulturową. Transformacja ta nastąpiła poprzez ponowną ocenę islamsko-ottomańskiej przeszłości przy jednoczesnym dystansowaniu się od kemalistycznego sekularyzmu. Przestrzegająca zasad islamu AKP wyartykułowała swój program polityki historycznej poprzez inicjatywę kulturalną inspirowaną neoosmanizmem Turguta Özala. W tym celu w ramach programu kulturalnego opracowano szereg historycznych narracji bazujących na nostalgii za Osmanami, jednocześnie analizując różne aspekty świeckiego paradygmatu kraju. Program ten był realizowany poprzez upamiętnienie narodowej tożsamości, takich jak zdobycie Konstantynopola w 1453 r., a także tworzenie miejsc pamięci, takich jak muzea, parki tematyczne czy meczety. Tworzenie miejsc pamięci wokół wybranych narracji historycznych umożliwia szczegółowe zbadanie, w jaki sposób ideologia polityczna krzyżuje się z pamięcią, przyczyniając się do ciągłej transformacji krajobrazu kulturowego i politycznego Turcji.