Polish for less and more advanced humanists
DOI:
https://doi.org/10.18778/0860-6587.23.11Keywords:
specialized language, Polish for humanities, features, texts, terminology, syntaxAbstract
Taking into account the tasks that foreign students at Polish universities face, the author attempts to discuss those language characteristics that are common for various domains in the humanities and which make Polish for humanities particular. She draws attention to the properties of the language in academic and popular science texts (objectivism, intellectualism, or depersonalization) and discusses the linguistic means used for their creation. She points out the linguistic aspects which foreigners who intend to study in Poland should get familiarized with. She also discusses the sources of texts used for working with the students who attend professional language courses, ranging from academic textbooks (for the most advanced) to the media and online texts and textbooks for foreigners.
References
Bajor E., Madej E., 2006,Wśród ludzi i ich spraw. Język polski dla cudzoziemców, Łódź.
Bajor E., Sabela E., 2010, Zeszyt ćwiczeń do podręcznika „Wśród ludzi i ich spraw”, Łódź.
Czarnecka U., Gaszyńska M., 1990, Zrozumieć Polskę. Ćwiczenia w czytaniu dla studentów zaawansowanych, Kraków.
Czarnecka U., Gaszyńska M., 1992, Polubić Polskę. Ćwiczenia w czytaniu dla studentów zaawansowanych, Kraków.
Dobrowolska D., 2016, Metodyka edukacji polonistycznej w okresie wczesnoszkolnym, Kraków.
Gajda S., 1999, Język w naukach humanistycznych, w: W. Pisarek (red.), Polszczyzna 2000. Orędzie o stanie języka na przełomie tysiącleci, Kraków, s.12–32.
Gulczyński M., 2007, Nauka o polityce, Warszawa.
Ligara B., 1990, Rendez-vous z kulturą polską. Podręcznik języka polskiego dla humanistów, Kraków.
Lukszyn J., Górnicz M., 2005, Języki specjalistyczne: słownik terminologii przedmiotowej, Warszawa.
Mikołajczyk S., 1990, Składnia tekstów naukowych. Dyscypliny humanistyczne, Poznań.
Śliwiński W., 1991, To właśnie Polska. Podręcznik języka polskiego dla humanistów. Kurs dla zaawansowanych, Kraków.
Topolski J. (red.), 1975, Dzieje Polski, Warszawa.
Słownik języka polskiego PWN, 1987, pod red. M. Szymczaka, Warszawa.
Wójcikiewicz M., 1993, Piszę, więc jestem. Podręcznik kompozycji i redakcji tekstów, Kraków.
Zieliński M., 1999, Języki prawne i prawnicze, w: W. Pisarek (red.), Polszczyzna 2000. Orędzie o stanie języka na przełomie tysiącleci, Kraków, s. 50–74.
Zylbertal W. H., 2002, Zintegrowany program humanistyki, w: E. Białek (red.), Dokąd zmierzasz człowieku? Model edukacji dla przyszłości, Warszawa, s. 167–176.
Czernek P., 2011, Analiza składniowa i literalna grup nominalnych w języku poetyckim Zbigniewa Herberta, http://www.moscice.pl/moje-moscice/blogi/blog-postscriptum/analiza-sk%C5%82adniowa-i-literalna-grup-nominalnych-w-j%C4%99zyku-poetyckim-zbigniewa-herberta/ [04.05.2016].
Grucza S., 2013, Lingwistyka języków specjalistycznych, w: S. Grucza i in. (red), Studi@ Naukowe 3, Warszawa, https://portal.uw.edu.pl/documents/7732735/0/Sambor+Grucza++Lingwistyka+j%C4%99zyk%C3%B3w+specjalistycznych.pdf. [27.04. 2016].
Sawicka A., 2009, Krótka charakterystyka języków specjalistycznych, w: „Rozprawy i Artykuły. Komunikacja Specjalistyczna”, nr 2, http://www.ks.uw.edu.pl/KS2_001-295.pdf. [30.04.2016].
Wilkoń A., 1987, Typologia odmian językowych współczesnej polszczyzny, Katowice, http://www.sbc.org.pl/dlibra/plain-content?id=73129. [04.05.2016].

