Pophistoria, poppolityka i politrozrywka w kształceniu humanistycznym cudzoziemców

Autor

  • Piotr Kajak Uniwersytet Warszawski, Wydział Polonistyki, Centrum Języka Polskiego i Kultury Polskiej dla Cudzoziemców POLONICUM

DOI:

https://doi.org/10.18778/0860-6587.23.12

Słowa kluczowe:

kulturoznawstwo glottodydaktyczne, politologia, polszczyzna polityczna

Abstrakt

Ucząc języka polskiego i wiedzy o Polsce cudzoziemców, staramy się przygotować studentów do w miarę komfortowego życia w kulturze docelowej. Wyjaśniamy m.in. wiele kwestii historycznych i politycznych, budujących naszą tożsamość narodową. Funkcjonują one w polskim dyskursie jako szereg mitów, wyobrażeń, obudowanych znaczeniami, interpretacjami, są uporządkowane w konkretne paradygmaty kultury. Ulegają wpływom kultury popularnej, co znacznie potęguje ich oddziaływanie. W niniejszym tekście zostanie przedstawiony szereg przemyśleń doświadczonego nauczyciela, budującego markę Polski, uczącego nt. polskiej racji stanu, wprowadzającego na lektoratach zagadnienia historyczne, politologiczne, w popkulturowym kontekście.

Bibliografia

Bralczyk J., 2009, Przedmowa, w: R. Zimny, P. Nowak, Słownik polszczyzny politycznej po roku 1989, Warszawa, s. 5–6.

Burszta, W. J., 2009, W objęciach postkultury politycznej, w: T. Olczyk, Politrozrywka i popperswazja. Reklama telewizyjna w polskich kampaniach wyborczych XXI wieku, Warszawa, s. 11–18.

Czapliński P., 2009, Polska do wymiany. Późna nowoczesność i nasze wielkie narracje, Warszawa.

Giddens A., 2001, Nowoczesność i tożsamość. „Ja” i społeczeństwo w epoce późnej nowoczesności, przeł. A. Szulżycka, Warszawa.

Grossman E., 2010, Blaski i cienie globalizacji, czyli problemy polonistyki w badaniach komparatystycznych. Przyczynek do dalszych badań, w: R. Nycz, W. Miodunka, T. Kunz (red.), Polonistyka bez granic. Tom 2: Glottodydaktyka polonistyczna – współczesny język polski – językowy obraz świata, Kraków, s. 489–502.

Jenkins H., 2006, Introduction: Confessions of an Aca/Fan, w: Jenkins H., Fans, Bloggers, and Gamers. Exploring Participatory Culture, New York–London, s. 1–6.

Jenkins H., McPherson T., Shattuc J., 2008, Kultura bliska ciału, przeł. M. Bernatowicz, M. Filiciak, „Kultura Popularna”, nr 1, s. 109–132.

Kajak P., 2010, „O polityce po polsku” – treści politologiczne na zajęciach JPJO, „Acta Universitatis Lodziensis – Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, nr 17, s. 137–144.

Olczyk T., 2009, Politrozrywka i popperswazja. Reklama telewizyjna w polskich kampaniach wyborczych XXI wieku, Warszawa.

Sztompka P., 2000, Trauma wielkiej zmiany. Społeczne koszty transformacji, Warszawa.

Zimny R., Nowak P., 2009, Słownik polszczyzny politycznej po roku 1989, Warszawa.

Pobrania

Opublikowane

10.07.2017

Jak cytować

Kajak, Piotr. 2017. “Pophistoria, Poppolityka I Politrozrywka W kształceniu Humanistycznym cudzoziemców”. Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców 23 (July): 155-62. https://doi.org/10.18778/0860-6587.23.12.