Dostępność piesza i samochodem do terenów zieleni urządzonej w gminie Uniejów

Monika Kozieł

doi:10.18778/2299-8403.13.05

Autor

Monika Kozieł

DOI:

https://doi.org/10.18778/2299-8403.13.05

Słowa kluczowe:

tereny zieleni urządzonej, gmina Uniejów, dostępność transportowa

Abstrakt

W artykule dokonano oceny dostępności pieszej i samochodem do terenów zieleni urządzonej w gminie Uniejów. Przedstawiono powierzchnię budynków mieszkalnych na obszarach wyznaczonych za pomocą izochron: 0–5 minut, 5–10 minut oraz 10–15 minut od terenów zieleni urządzonej. W tym celu wykorzystano dane pochodzące z Bazy Danych Obiektów Topograficznych (BDOT) oraz OpenStreetMap (OSM). Najlepsza dostępność piesza oraz samochodem do badanych obszarów zieleni urządzonej występuje w mieście Uniejów. Najsłabszą dostępność pieszą i samochodem do terenów zieleni urządzonej mają mieszkańcy północnej i zachodniej części gminy Uniejów. Analizy te są bardzo ważne, ponieważ dostępność do terenów zieleni urządzonej odgrywa kluczową rolę w życiu każdego człowieka.

Bibliografia

Bieroński J., Problem zieleni urządzonej w pasach drogowych w Polsce, „Problemy Ekologii Krajobrazu” 2005, t. 17, s. 194–204.

Bochenek A., Jasiński T., Zastosowanie algorytmu Woronoja do określenia dostępności terenów zieleni w wybranych, dużych miastach Europy, [w:] J. Liro, M. Liro, P. Krąż (red.), Współczesne problemy i kierunki badawcze w geografii, t. 3, Kraków 2015, s. 17–27.

Borowska-Stefańska M., Dostępność transportowa od straży pożarnych do obiektów społecznych zlokalizowanych na terenach zagrożonych powodziami w województwie łódzkim z wykorzystaniem analiz sieciowych, „Transport Miejski i Regionalny” 2016, nr 3, s. 28–32. https://doi.org/10.18778/7969-666-6

Borowska-Stefańska M., Wiśniewski S., Dostępność łódzkich parków w świetle transportu indywidualnego, zbiorowego i rowerowego, „Przegląd Komunikacyjny” 2018, nr 2, s. 9–16.

Borowska-Stefańska M., Wiśniewski S., Dostępność straży pożarnych do miejsc potencjalnych interwencji w powiecie poddębickim, „Biuletyn Uniejowski” 2017, t. 6, s. 189–206. https://doi.org/10.18778/2299-8403.06.12

Borowska-Stefańska M., Wiśniewski S., Pedestrian accessibility to parks in Łódź, „Studia Miejskie” 2017, nr 7, s. 39–50. https://doi.org/10.25167/sm2017.027.03

Borowska-Stefańska M., Wojtczak M., Dostępność piesza i transportem indywidualnym do parków w Turku i Koninie, „Biuletyn Uniejowski” 2019, t. 8, s. 162–179. https://doi.org/10.18778/2299-8403.08.10

Chojecka A., Znaczenie terenów zielonych w przestrzeni publicznej oraz ich wpływ na jakość życia miejskiego, „Rynek – Społeczeństwo – Kultura” 2014, nr 1(9), s. 48–54.

Durecka I., Parki jako element struktury przestrzennej miast Łódzkiego Obszaru Metropolitalnego, praca doktorska, maszynopis, Wydział Nauk Geograficznych Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2017.

Dyraga A., Kierunki przekształceń poprzemysłowych terenów zieleni urządzonej w Katowicach, „Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej. Architektura” 2012, z. 51, s. 107–115.

Gadziński J., Beim M., Dostępność przestrzenna lokalnego transportu publicznego w Poznaniu, „Transport Miejski i Regionalny” 2009, t. 5, s. 10–16.

Grabski M., Podgórski Z., Brykała D., Obiekty sportowo-rekreacyjne jako składniki krajobrazu kulturowego miasta Włocławek na początku XXI wieku, „Journal of Health Sciences” 2013, nr 3(15), s. 182–197.

Komornicki T., Śleszyński P., Rosik P., Pomianowski W., Dostępność przestrzenna jako przesłanka kształtowania polskiej polityki transportowej, „Biuletyn Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju PAN” 2010, nr 241, s. 16, 19.

Korwel-Lejkowska B., Topa E., Dostępność parków miejskich jako elementów zielonej infrastruktury w Gdańsku, „Rozwój Regionalny i Polityka Regionalna” 2017, nr 37, s. 63–75.

Kurzyk P., Dostępność kościołów parafialnych dekanatu uniejowskiego w świetle transportu indywidualnego, „Biuletyn Uniejowski” 2021, t. 10, s. 201–218. https://doi.org/10.18778/2299-8403.10.07

Niewiadomski A., Struktura i znaczenie terenów zieleni w Łodzi na tle dużych ośrodków miejskich w Polsce, „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Geographica Physica” 2013, nr 12, s. 33–47. https://doi.org/10.18778/1427-9711.12.03

Pawlikowska-Piechotka A., Rodzinne ogrody działkowe w Warszawie. Tradycja i współczesność, „MAZOWSZE Studia Regionalne” 2019, t. 29, s. 67–79. https://doi.org/10.21858/msr.29.03

Prądzyńska D., Śmielak Ł., Rozmieszczenie przestrzenne terenów zieleni miejskiej w Słupsku, „Słupskie Prace Geograficzne” 2009, nr 6, s. 207–214.

Sapińska P., Dostępność piesza, rowerowa i samochodowa do bibliotek w powiecie poddębickim, „Biuletyn Uniejowski” 2020, t. 9, s. 93–109. https://doi.org/10.18778/2299-8403.09.05

Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego gminy Uniejów, Uniejów 2009.

Szczepańska M., Maćkiewicz B., Dziewiatowska A., Tereny zieleni a ceny nieruchomości mieszkaniowych w Poznaniu, „Biuletyn Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju PAN” 2017, nr 266, s. 142–158.

Ustawa z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, DzU z 2021 r., poz. 1073.

Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, DzU z 2023 r., poz. 1336 z późn. zm.

https://bdl.stat.gov.pl/BDL/dane/teryt/tablica [dostęp: 28.03.2024].