Przestrzeń publiczna Uniejowa

Anna Wojnarowska

doi:10.18778/2299-8403.04.02

Autor

Anna Wojnarowska Katedra Zagospodarowania Środowiska i Polityki Przestrzennej, Wydział Nauk Geograficznych, Uniwersytet Łódzki, 90–142 Łódź, ul. Kopcińskiego 31

DOI:

https://doi.org/10.18778/2299-8403.04.02

Słowa kluczowe:

Uniejów, rozwój przestrzenny miasta, system przestrzeni publicznej, sieciowa struktura przestrzeni publicznej, kluczowa przestrzeń publiczna

Abstrakt

W historycznym rozwoju osad o charakterze miejskim powstawały przestrzenie wspólnego i indywidualnego użytkowania. Przestrzeń publiczna, jako wyraz życia społecznego oraz przemian kulturowych i funkcjonalnych miast, jest nieodłącznym elementem struktury przestrzennej miasta. Współczesny Uniejów powstał w oparciu o dwa ośrodki koncentracji, położone po obu stronach rzeki Warty: prawobrzeżną osadę targową i późniejsze miasto lokacyjne oraz zamek zlokalizowany na lewym brzegu rzeki. W rozwoju systemu przestrzeni publicznej Uniejowa możemy wyróżnić trzy etapy, będące odzwierciedleniem relacji miasto–zamek i związane z przemianami funkcji miasta. Rozbudowa funkcji rekreacyjnych, kulturalnych, turystycznych, a obecnie także uzdrowiskowych stanowiła silny bodziec do rozwoju systemu przestrzeni publicznej miasta, która zaczęła uzyskiwać obecnie bardziej złożoną formę – struktury sieciowej składającej się z kilku węzłów i osi. Sieć ta stanowi kluczową przestrzeń publiczną Uniejowa.

Bibliografia

Biegański L., Buczek G., Gzell S., Kowalewski A., Markowski T. (lider projektu), Cichy-Pazder E., Karta przestrzeni publicznej, Poznań 2009.

Chmielewski J. M., Teoria urbanistyki w projektowaniu i planowaniu miast, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2001.

Chmielewski J.M., Przestrzeń publiczna w teorii urbanistyki, [w:] S. Gzell (red.), Przestrzeń publiczna jako element krystalizacji zespołów urbanistycznych, „Urbanistyka. Międzyuczelniane Zeszyty Naukowe”, R. X, 2005, s. 5–10

Ciekliński Z., Januszkiewicz J., Uniejów, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź 1970.

Czarnecki B., Plac rynkowy współczesnego małego miasta w Polsce na przykładzie Białostocczyzny, Wyższa Szkoła Finansów i Zarządzania w Białymstoku, Białystok 2003.

Czarnecki W., Historia architektury, rozwoju miast i urbanistyki, Wyższa Szkoła Finansów i Zarządzania w Białymstoku, Białystok 2001.

Czarnecki W., Podstawy urbanistyki, Białystok 2002.

Czepczyński M., Przestrzeń publiczna jako forma reprezentacji społeczności lokalnych. Między hibernacją a animacją centrów małych miast, [w:] K. Heffner, T. Marszał, Przestrzeń publiczna małych miast, „Studia KPZK PAN”, t. CXLIV, 2012, s. 7–20.

Domańska I., Bińczyk P., Przestrzeń tętniąca życiem – rola festiwali w ożywianiu przestrzeni publicznej małego miasta na przykładzie Uniejowa, „Biuletyn Uniejowski”, t. 2, 2013. DOI: https://doi.org/10.18778/2299-8403.02.10

Gruszecka K., Gzell S., Rembarz G., Osiedle: reurbanizacja, „Urbanista”, nr 10 (181), 2009.

Krantz L., Zamek w Uniejowie, PWN, Warszawa–Poznań 1980.

Kulesza M., Morfogeneza miast na obszarze Polski Środkowej w okresie przedrozbiorowym. Dawne województwa łęczyckie i sieradzkie, Wydawnictwo UŁ, Łódź 2001.

Lamprecht M., Kilka uwag o rozwoju Uniejowa w świetle nowych funkcji miasta, „Biuletyn Uniejowski”, t.1, 2012, s. 131–139.

Litwińska E., Czy można mówić o specyfice przestrzeni publicznych małego miasta?, [w:] K. Heffner, T. Marszał, Przestrzeń publiczna małych miast, „Studia KPZK PAN”, t. CXLIV, 2012, s. 21–32.

Maik W., Przestrzeń publiczna w mieście: pojęcie, ujęcia badawcze, funkcje i ewolucja zjawiska, [w:] I. Jażdżewska (red.), Przestrzeń publiczna miast. XXIV Konwersatorium Wiedzy o Mieście, Łódź, 2011, s. 9–14.

Miasta polskie w tysiącleciu, t. II, Ossolineum, Wrocław 1967.

Mierzejewska L., Przestrzeń publiczna strefy podmiejskiej (na przykładzie Poznania), [w:] M. Wdowicka, L. Mierzejewska (red.), Problemy rozwoju lokalnego i regionalnego na początku XXI wieku, „Biuletyn Instytutu Geografii Społeczno-Ekonomicznej i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu”, Ser. Rozwój Regionalny i Polityka Regionalna, nr 15, 2011, s. 85–97.

Mierzejewska L., Zieleń miejska jako przestrzeń publiczna, [w:] I. Jażdżewska (red.), Przestrzeń publiczna miast. XXIV Konwersatorium Wiedzy o Mieście, Łódź 2011, s. 15–20.

Piotrowska E., Nowa jakość miasta w przestrzeniach publicznych, [w:] J. Słodczyk, A. Dembicka-Niemiec (red.), Funkcje miast jako czynnik kształtowania przestrzeni miejskiej, „Studia Miejskie”, nr 2, 2010, s. 219–230.

Plan rozwoju lokalnego gminy Uniejów na lata 2007–2015, Urząd Miasta i Gminy Uniejów 2009.

Salm J., Zabytki Uniejowa. Urbanistyka i architektura, [w:] J. Szymczak (red.), Uniejów. Dzieje miasta, Towarzystwo Przyjaciół Uniejowa, Polskie Towarzystwo Historyczne, Łódź–Uniejów 1995, s. 423–454.

Sapińska-Śliwa A., Udostępnianie wód termalnych w Uniejowie – rys historyczny, „Biuletyn Uniejowski”, t. 1, 2012, s. 64–77.

Smętkiewicz K., Świadomość społeczna wykorzystania wód geotermalnych w województwie łódzkim i landzie Styria w kontekście zrównoważonego rozwoju regionów, Łódź 2014.

Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Wrocławia, Wrocław 2010.

Sumień T., Forma miasta. Kontekst i anatomia, Warszawa 1992.

Szymczak J., Uniejów do schyłku XVI wieku, [w:] J. Szymczak (red.), Uniejów. Dzieje miasta, Towarzystwo Przyjaciół Uniejowa, Polskie Towarzystwo Historyczne, Łódź–Uniejów 1995, s. 59–108.

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r.

Wallis A., Miasto i przestrzeń, PWN, Warszawa 1977.

Wejchert K., Elementy kompozycji urbanistycznej, Wydawnictwo Arkady, Warszawa 1984.

Wojnarowska A., Rewitalizacja zdegradowanych obszarów miejskich. Przykłady praktyczne, Wydawnictwo UŁ, Łódź 2011. DOI: https://doi.org/10.18778/7525-557-7

Zmiana studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i miasta Uniejów, Uniejów 2007–2009.